e-mail

Σκάσε και κολύμπα, λοιπόν

Αγαπητή Φοίβη, πολλές ευχές για το Πάσχα που έρχεται.

Οπως ξέρεις, τώρα ζω στην Κω, ένα από τα ομορφότερα νησιά του Αιγαίου. Στο Λεκανοπέδιο, στη στεριά, έχεις πολλές επιλογές μετακίνησης, οδικά, σε γραμμές, με ταξί, αεροπλάνο και με τα πόδια, αν δεν λειτουργούν.

Από το νησί όμως πώς στον διάβολο θα μετακινηθείς αν χρειαστεί σε μια ανάγκη; Οσο καλό κολύμπι να ξέρεις, δεν βγαίνει, φούνταρες στον πάτο.

Οι κύριοι της ΠΝΟ απεργούν, δικαίωμά τους. Αλλά υπάρχει αυτή η μικρή διαφορά πανάθεμά με, δεν ξέρουν όλοι κολύμπι στα νησιά.

Δεν με ενδιαφέρει ο ξενοδόχος, ο αγρότης, το μπαράκι ή η ταβέρνα, εγώ τι θα κάνω αν χρειαστεί να έρθω στο Κέντρο για κάποιο σοβαρό λόγο.

Το πλοίο είναι μεταφορικό μέσο για τον νησιώτη, όπως το τραμ, το λεωφορείο, το τρένο για τον στεριανό. Πάρα πολύ ακριβό και χρονοβόρο μάλιστα.

Του στερείς τη ζωή του.

Αυτά κι αυτά μάς φτάσανε στα χάλια του σήμερα.

Χαιρετισμούς, Μανώλης Περάκης

Το θυμάστε εκείνο το παλιό, καλό «σκάσε και κολύμπα!»; Στο Ελλαδιστάν της φαιδρής πορτοκαλέας πάντα έρχεται η ώρα να δικαιωθεί. Εκτός αν υποβάλουμε τους παραλοΐσμένους ΠΝΟώτες στην ίδια διαδικασία, πανεθνικώς.

Αφησε κάποιος το γκάζι ανοιχτό;

Κυρία Φοίβη, καλό σας Πάσχα.

Εφτασε ο μεθυσμένος το πρωί τρεις παρά δύο λεπτά και χτύπησε την πόρτα του σπιτιού του. Η συμβία του με τα νεύρα τσατάλια άνοιξε, φωνάζοντας: «Τι ώρα είναι αυτή που ήλθες, αχαΐρευτε;» και πριν τελειώσει τη φράση της άρχισε το ρολόι με το εκκρεμές να χτυπάει τρεις φορές. Τότε ο σύζυγος τραυλίζοντας γύρισε προς το ρολόι και είπε: «Καλά καλά, ακούσαμε ότι η ώρα είναι μία, πρέπει να μας το πεις τρεις φορές;».

Αυτό, κυρία Φοίβη μου, θα αρχίσουμε σε λίγο να το φωνάζουμε στους δρόμους σε χωριά και πόλεις προς τα κανάλια και γενικά τα ΜΜΕ από κορεσμό πληροφόρησης. Θα φωνάζουμε φτάνει πια τα ακούσαμε, τα μάθαμε, τα εμπεδώσαμε, γίναμε εξπέρ στην οικονομία γιατί για μας δεν είναι θεωρία, είναι εκτέλεση. Επειδή η λέξη εκτέλεση έχει πολλές ερμηνείες, οι αναγνώστες ας επιλέξουν ποια τους αρμόζει καλύτερα.

Τους οικονομολόγους τούς παρακαλώ να βγουν από τις άδειες τσέπες μας. Από αυτές δεν βγαίνει σωσμός αλλά σώσιμο. Αν θέλουν όμως να μας πουν κάτι καινούργιο να μαζευτούν στο ΟΑΚΠ αν τους επαρκεί, να στρώσουν στο τερέν όλες τις επιστημονικές τους γνώσεις, ερμηνείες και εφαρμόσιμες εμπειρίες τους και εάν συμφωνήσουν σε κάποιο Ναι ή Οχι να μας το πουν με σθένος και παρρησία πως έτσι θα σταματήσει το στύψιμο και έτσι θα ξαναβρούμε τον δρόμο της ανάκαμψης.

Από τις κυβερνητικές ανακοινώσεις για το φως στο τούνελ και τις μελλοντικές ελπίδες τελούμε σε διαρκή ναυτία δυσεξήγητων αλαλούμ λύσεων και η ανοχή, η υπομονή και η αναμονή μάς εξουθένωσαν. Ιερεμιάδες και μανιάτισσες μοιρολογίστρες τα ΜΜΕ μάς αποξενώνουν από κάθε δική μας γνώση και τρόπο σκέψης για αντίδραση οποιασδήποτε μορφής. Ανέλαβαν εργολαβικά τη «διαπαιδαγώγησή» μας και σαν ειδικοί μύστες μάς αποκρυπτογραφούν κάθε μέρα και ένα μυστικό των Μνημονίων και των κυβερνητικών προθέσεων.

Οχι όμως, ποτέ δεν θα γίνουμε έρμαια αντικείμενα και μαριονέτες. Ανεχόμεθα και υποχωρούμε γιατί το προστάζει η ανάγκη. Ο τραγικός Ευριπίδης έγραψε: «Οστις σε ανάγκη συγκεχώρηκε βρότων σοφός» όποιος υποχωρεί μπροστά στην ανάγκη πράττει σοφά. Η καταρρακτώδης πληροφόρηση και οι αλλεπάλληλες αλχημείες, προσπάθειες να μεταλλάσσουν προηγούμενες απόψεις, αναλύσεις συγκρουόμενες ειδικών και μη και οι αντικρουόμενες κυβερνητικές αποφάσεις μάς μετέτρεψαν σε άπιστους χωρίς θαύμα.

Οι επικήδειοι ψαλμοί για την επικείμενη «μετάστασή» μας σε τριτοκοσμική αποικία δεν μας συγκινούν και με ιλαρότητα τις κατατάξαμε σε νανουρίσματα. Αφού όμως σκοπό δεν έχουν να αλλάξουν τον άμουσο σκοπό τους, φωνάζουμε. Καλά καλά, ευχαριστούμε, τα ξέρουμε, τα μάθαμε, φτάνει. Δεν θέλουμε άλλα.

Καλή σας Ανάσταση,

Βασίλης Λαρισαίος

Δεν ξέρω πώς το βλέπετε, μεγαλοβδομαδιάτικα, αγαπητέ Βασίλη, αλλά προσωπικώς έναν τρόμο έχω. Τώρα που προαλείφεται – αν και πολλοί θεωρούν πως με την… αλοιφή θα μείνει – ο Αντουάν της «απόλυτης» Αννούλας για πρωθυπουργάρα, μην αφήσει κάποιος το γκάζι ανοιχτό, που άδει και η «εθνική» μας Βίσση. Ποια αυτοκτονία στο Σύνταγμα. Γενοκτονίαααααα! (Θου Κύριε, φυλακή τω στόματί μου, Μεγαλοδευτέρα).