Μια, δυο, τρεις ημερομηνίες

ΣΕ ΠΗΓΑΔΑΚΙ της Βουλής, το βράδυ ψήφισης της δανειακής σύμβασης, ακούστηκε ο πρόεδρος της Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος να λέει ότι οι εκλογές θα γίνουν στις 29 Απριλίου. Μαζί με την ημερομηνία αυτή, σημειώστε άλλες δύο. Την 6η και την 13η Μαΐου. Εχουν το πλεονέκτημα της μεγαλύτερης χρονικής απόστασης από το Πάσχα, το οποίο πέφτει φέτος στις 15 Απριλίου. Αν έχουμε κάλπες στις 29 Απριλίου, τότε η κορύφωση της προεκλογικής περιόδου θα συμπέσει χρονικά με τη Μεγάλη Εβδομάδα. Είναι κάτι που δεν αρέσει σε κανέναν πολιτικό – ακόμη και στη Συγγρού που επείγονται για εκλογές.

ΑΡΑ ΒΛΕΠΩ να ισχύει το «ο Μάιος μάς έφθασε εμπρός βήμα ταχύ…». Προβλέπω, πάντως, ότι η Συγγρού θα ζητήσει η κυβέρνηση Παπαδήμου να αποστερηθεί τα πολιτικά της στελέχη και να λάβει εξωπολιτικό χαρακτήρα καθ’ οδόν προς τις κάλπες. Ετσι, ενόψει εκλογών, θα ικανοποιηθεί και το απωθημένο όσων ήθελαν κυβέρνηση τύπου Μόντι.

Αντιπολίτευση σκέτη

ΕΓΡΑΦΑ τις προάλλες τι δεν θέλει η ΔΗΜΑΡ. Δεν θέλει τους πρώην βουλευτές ή αποτυχόντες πολιτευτές του ΠΑΣΟΚ που πιστεύουν ότι, αν ενταχθούν στο κόμμα του Φώτη Κουβέλη, θα εξασφαλίσουν στασίδι στη Βουλή. Νομίζω ότι το πείραμα της συνεργασίας με τον Βασίλη Οικονόμου και τους συν αυτώ δεν είναι τόσο επιτυχημένο. Τα ‘χουν αυτά οι ελεύθερες σχέσεις. Εξαίρεση είναι κάποιοι βουλευτές που δεν έχουν μακρά προϊστορία με το ΠΑΣΟΚ – εξελέγησαν δηλαδή το 2009 – και διαθέτουν αριστερή προέλευση. Πρόσωπα δηλαδή που έχουν σταθερή κριτική στάση κατά της κυβερνητικής πολιτικής την τελευταία διετία. Αντιθέτως, στο αυτοδιοικητικό επίπεδο, η ΔΗΜΑΡ κινείται πολύ πιο άνετα και στρατολογεί χωρίς ενδοιασμούς και δεύτερες σκέψεις.

ΤΟ ΑΛΛΟ που δεν θέλουν στην Αγίου Κωνσταντίνου είναι να γίνει κανένα μπαμ και να βρεθούν δεύτερο κόμμα στη Βουλή με καμιά εξηνταριά βουλευτές. Δεν τους αρέσει καθόλου να έχουν δίλημμα για το αν θα μπουν ή όχι στην κυβέρνηση. Με απλά λόγια, δεν θέλουν να είναι αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά αντιπολίτευση σκέτο. Δεν λέω ότι όλα αυτά τα είπε ο Κουβέλης στον Ευάγγελο Βενιζέλο στην πρόσφατη συνάντησή τους. Λέω όμως ότι έγιναν αντιληπτά.

Ο Βαγγέλης επανέρχεται

ΕΧΕΙ ΟΡΑΤΕΣ και αόρατες πλευρές η αργή αλλά σταθερή επάνοδος του Βαγγέλη Μεϊμαράκη στο κομματικό προσκήνιο. Δεν είναι μόνον η ανάληψη της θέσης του τομεάρχη Εσωτερικών που εγκατέλειψε ο Χρήστος Ζώης. Η αόρατη πλευρά έχει να κάνει με τις συνομιλίες του Μεϊμαράκη με άλλα κόμματα – όχι προς τα δεξιά της ΝΔ.