Μουσικά σενάρια για πιάνο, μπάσο και ντραμς

Η τζαζ είναι η αφετηρία, ενδιαφέρον όμως έχει πού πηγαίνει κανείς από εκεί. Και οι τρεις κύριοι που ενώνουν δυνάμεις και έρχονται στα μέρη μας ως τρίο έχουν διανύσει μεγάλες αποστάσεις. Ο πιανίστας Αγκούστι Φερνάντες, ο μπασίσας Μπάρι Γκάι και ο ντράμερ Ραμόν Λόπες ή αλλιώς Fernandez, Guy & Lopez καταφθάνουν στην Αθήνα με ρεπερτόριο και αυτοσχεδιασμούς. Το «Morning Glory», δισκογραφική συνεργασία τους πριν από δυο περίπου χρόνια, δείχνει με τον καλύτερο τρόπο, όπως γράφουν οι κριτικές που το συνόδευσαν, το πώς οι τρεις τους «χρησιμοποιούν» συγγένειες και διαφορές για να δημιουργήσουν το δικό τους νέο μουσικό σενάριο. Εν τέλει, «δηλώνουν» με ήχο, είναι όλα για τη μουσική. Την οποία δεν καθορίζουν ετικέτες και διαχωρισμοί, που είναι αίσθηση από παλιά τζαζ βινύλια όποια στιγμή και αν βάλεις να παίξουν.

Το τρίο θα μεταφέρει στη Στέγη Τεχνών και Γραμμάτων συνθέσεις αλλά και αυτοσχεδιασμούς. Είναι ονομαστοί άλλωστε γι’ αυτά στην ευρωπαϊκή σκηνή οι τρεις μουσικοί. Η συναυλία δεν είναι το μόνο μουσικό ραντεβού τους όμως. Ο Ραμόν Λόπες θα μιλήσει για τον αυτοσχεδιασμό και όσα άλλα τζαζ θέματα προκύψουν στο workshop, το οποίο μπορούν να παρακολουθήσουν όσοι πιστεύουν στη δύναμη των κρουστών. Ο ίδιος, όπως λέει, ξεκίνησε να παίζει ντραμς ενώ πήγαινε ακόμη σχολείο επειδή απλά του άρεσε και – αυτοδίδακτος – συνέχισε να τον ενδιαφέρει και να ασχολείται όλο και περισσότερο. Ο Λόπες είναι επίσης γνωστός για το «κυνήγι» των διαφορετικών ήχων και το ενδιαφέρον του για διαφορετικές μουσικές παραδόσεις, κάτι που φαίνεται και στις πολλές μουσικές του δραστηριότητες.

Το «Mama Afrika» είναι ένα ακόμη πρότζεκτ που παρουσιάζει εδώ. Πρόκειται για μια παράσταση που συνδυάζει μουσική και σχέδιο. Δίπλα στον περκασιονίστα σχεδιάζει ο Πολωνός Βόζνιακ (παλιότερα με Μανού Τσάο και Αρτσι Σεπ, σχεδιάζοντας βιβλία και εξώφυλλα δίσκων). Οι δυο τους συναντήθηκαν στη Γαλλία όπου μένουν και ένωσαν τις εμπνεύσεις τους πάνω στο τι σημαίνει η Αφρική για τον καθένα. Στη σκηνή, εν τέλει, ο θεατής παρακολουθεί επτά μικρές ιστορίες που σχεδίασε ο Βόζνιακ ειδικά για την παράσταση, σε σκηνοθεσία Μαρζορί Γκιγκ. Τα υπόλοιπα είναι μουσική και τα περίφημα «κρουστά» αντανακλαστικά του Ισπανού Λόπες.