Παιδίσκες

Γιατί όμως ο Εμπειρίκος επιμένει (και τολμά) να περιγράφει ερωτικά συμβάντα στα οποία μετέχουν και αθώα παιδιά; Ο Γιατρομανωλάκης θέτει από μόνος του αυτό το ερώτημα και απαντά προκαταβολικά στους αποστόλους της πολιτικής ορθότητας, σημειώνοντας: «Η σημασία του παιδικού ερωτισμού στον «Μεγάλο Ανατολικό» προσδιορίζεται αποκλειστικά και μόνο από τη σημασία που έχει στην ψυχανάλυση η λεγόμενη περίοδος του λανθάνοντος ερωτισμού, κατά την οποία το παιδί ενοχοποιεί τους ερωτικούς πόθους του και μαθαίνει να τους κρύβει και να τους καταπιέζει. Αυτή είναι η περίοδος που ευθύνεται για την κοινωνική καταπίεση του έρωτα. Οι ερωτικές παιδίσκες και οι ερωτικοί νεανίες του Εμπειρίκου δεν είναι λοιπόν τίποτε άλλο παρά πολύ νεαρά άτομα που – σε αντίθεση με όλους σχεδόν τους ομηλίκους τους – δεν καταναγκάζονται να καταπιέσουν τις ερωτικές τους έξεις». Από εκεί και πέρα δεν πρέπει να ξεχνάμε πως «η λογοτεχνία, όπως και κάθε τέχνη, ούτε ηθικοπλαστικό χαρακτήρα έχει, ούτε υποχρεούται να προβάλλει κάποια “ηθική”».