«Μπορεί και οι λίγοι να έχουν δίκιο…»

Δ.Π.: Χρειάζεται να υπογραμμίσουμε την ανάγκη να εκπονηθεί ένας πολιτικός λόγος που θα ενώσει τον λαό σε μια εθνική προσπάθεια, με οικονομικές αναπόφευκτα παραμέτρους, αλλά που κατά βάθος θα είναι ιδεολογικές. Αν πάψουμε να μιλάμε συνέχεια για λεφτά, θα καταλάβουμε ότι η σωτηρία της Ελλάδας είναι ζήτημα ιδεολογικό. Βέβαια, όπως ο καθένας μπορεί να πει ό,τι θέλει, είμαστε υποχρεωμένοι να ακούσουμε ακόμη και εκείνον που αναρωτιέται αν χρειάζεται να σωθεί η Ελλάδα ή αν συμφέρει, τελικά, να σωθεί η Ελλάδα. Σε οποιαδήποτε περίπτωση όμως, χρειάζεται να συνεννοηθούμε όσον αφορά κάποια ιδεολογικά ζητήματα, είτε είμαστε με την εκάστοτε κυβέρνηση είτε αντίθετοί της. Αλλά για να πειστούμε για κάτι ανάλογο χρειάζεται ένας λόγος πολιτικός που θα εκφέρουν στόματα ώριμα και σοφά, τα οποία ενδέχεται να μην είναι πολιτικά. Να μην κοιτάζουμε τα πράγματα μόνο συνδικαλιστικά, να φάνε δηλαδή οι άλλοι τις επιβαρύνσεις για να μην τις φάμε εμείς. Χρειάζεται να καταλάβουμε την άλλη διάσταση της κρίσης, γιατί μόνα τους τα νούμερα δεν μπορούν να μας στηρίξουν. Αλλωστε, αν γίνει ένα γκάλοπ θα καταλάβουμε πως πολλοί λίγοι γνωρίζουν τους περισσότερους όρους που ακούνε και διαβάζουν καθημερινά. Οπως θα πρέπει να καταλάβουμε κάποια στιγμή ότι η Δημοκρατία είναι ένα κλειδί που ανοίγει μια συγκεκριμένη πόρτα, δεν τις ανοίγει όλες. Η Δημοκρατία δεν κάνει νόμο τον νόμο των πολλών.

Ο νόμος των πολλών είναι στην πραγματικότητα ο νόμος της ζούγκλας. Μπορεί και οι λίγοι να έχουν δίκιο. Αυτό είναι η Δημοκρατία πρωτίστως, η αντιπολίτευση.