Η κόλαση είμαστε εμείς

Δαιδαλώδες και ατμοσφαιρικά αποπνικτικό σαν τον τόπο όπου διαδραματίζεται, το μυθιστόρημα «Δέντρο από καπνό» παραπέμπει θεματικά στην «Καρδιά του σκότους» του Τζόζεφ Κόνραντ, στις αμερικανικές ταινίες «Πλατούν», «Αποκάλυψη τώρα»,

«Ο ελαφοκυνηγός». Αναφέρεται συχνά στον «Ησυχο Αμερικανό», ενώ οι ήρωές του είναι «φτιαγμένοι» μέσα από τις ψυχεδελικές αφηγήσεις του Ουίλιαμ Μπάροουζ. Η λογοτεχνικότητα δένει με την αληθοφάνεια ενός δραματοποιημένου ντοκιμαντέρ και οι διάλογοι μοιάζουν απομαγνητοφωνημένοι μέσα από αυθεντικούς χώρους (ηρωική απόπειρα η μετάφραση του Μπαμπασάκη να τους αποδώσει στα ελληνικά). Από την άλλη, οι αναφορές στον Μπατάιγ, τον Αρτό, τον Σιοράν και άλλους δαίμονες της γραφής και της σκέψης, είναι διάσπαρτες προσδίδοντας μια βιβλιοφιλία που αγκομαχά μέσα στην τροπική υγρασία. Ενα βιβλίο που αφήνει πίσω του τον δικό του καπνό, που δεν γνωρίζεις αν ανήκει σε ανθρώπινη σάρκα ή μια ακατάληπτη οργανική ύλη, που σε τρομάζει για το πόσο οικεία μιλάει για το Κακό πετυχαίνοντας τον στόχο του: να σε συμπαρασύρει στην κόλαση των 750 σελίδων του.