Ω, Συναίνεση!

Η συναίνεση, της συναίνεσης, ω συναίνεση! Επί μέρες έλληνες και ευρωπαίοι πολιτικοί πιπιλάνε την επίμαχη λέξη φετίχ, ζητώντας συναίνεση εθνική, πολιτική, κοινωνική, ήτοι αποδοχή, συγκατάθεση, συμφωνία, υποστήριξη, έως και συμβιβασμό στα σκληρά φορολογικά μέτρα για τον σωσμό της Ελλάδας (και των αγορών), εισπράττοντας άρνηση, απόρριψη, απαξίωση… Συναίνεση οι αντιπολιτευόμενοι; Γιατί; Για να λουστούν συμμετέχοντες τα λάθη, την αδράνεια, την αβελτηρία, έναν χρόνο τώρα, των κυβερνώντων; (Αν και οι ίδιοι, προηγηθέντες, συνέβαλαν τα μέγιστα στην κατάρρευση). Συναίνεση οι δυσκόλως διαβιούντες εργαζόμενοι και συνταξιούχοι; Πόση ακόμη; Αυτοί, εκόντες, άκοντες, συναινούν αδιαλείπτως και αγογγύστως άμα τη καταβολή μισθού και σύνταξης. Ας συναινέσουν επιτέλους οι εκάστοτε κυβερνώντες να εισπράξουν τα τεράστια τέλη φοροδιαφυγής και φοροκλοπής, τις μίζες, της επί χρόνια συναινετικής διαφθοράς, ας περικόψουν τις κρατικές άσκοπες δαπάνες, τις πλουσιοπάροχες αμοιβές άχρηστων συμβούλων και παρασυμβούλων, ας καταργήσουν εν τέλει υπηρεσίες και οργανισμούς που έχουν πάψει προ πολλού να λειτουργούν, ας… ας… Ασε που η λέξη έχει χάσει κάθε ετυμολογική έννοια, έχει ξεφτιλιστεί παντελώς, όταν χρόνια τώρα σε κάθε δύσκολη στιγμή εκφωνείται μελοδραματικά «για να δει ο λαός καλύτερες μέρες» και εννοούν, συναινέστε, υπομείνατε εσείς, κι εμείς χορεύουμε άδοντες τον δικό μας σκοπό. Ψέματα και υπεκφυγές τέλος! Συναινέστε εσείς, μεταξύ σας, συσκεφτείτε, συνεργαστείτε, συνεκτιμήστε την αδιέξοδη κατάσταση και συνεισφέρετε στη χώρα λύσεις συνετές, αποτελεσματικές, δίκαιες, για όλους τους Ελληνες, πλούσιους και φτωχούς, ξεχάστε τα εύκολα, γνωστά θύματα, δεν αντέχουν άλλο, και συνειδητοποιήστε «μοιραίοι, άβουλοι κι ανίκανοι αντάμα» ότι «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος». Συναίνεση με την κοινή λογική χρειάζεται!