Καρναβαλισμοί και επαρχιωτισμοί

Ξεκαρδιστικές εμφανίσεις στις οποίες επιδόθηκε η παρεΐστικη, εγχώρια σοουμπίζ για να τιμήσει το πανηγύρι των βραβείων MAD, με την κακογουστιά και την αναίτια, τέτοιες ώρες, φαραωνική υπερβολή τους έμοιαζαν να είναι μακριά, σ’ έναν κόσμο ξεχασμένο από την κρίση και τις ραγδαίες εξελίξεις
Με την ψυχή στο στόμα ο τόπος και με την τηλεόραση μοιρασμένη στα δύο, η μισή αφιερωμένη στην οπερέτα που είχε ανέβει στην πολιτική σκηνή με αλλεπάλληλες εκπλήξεις και η άλλη μισή συνέχιζε απρόσκοπτη το καθιερωμένο πρόγραμμά της, προβάλλοντας τις «εκπλήξεις των βραβείων Mad». Ετήσια διοργάνωση για την απονομή μουσικών βραβείων, αλλά πλέον χωρίς κανέναν ενδοιασμό και ο θρίαμβος μιας παρεΐστικης σοουμπίζ. Κουμπάροι, κολλητοί, σύζυγοι παρήλαυναν στη σκηνή είτε για να τραγουδήσουν είτε για να δώσουν βραβεία. Οσο για τους καρναβαλισμούς, δεν είχαν όριο. Αλλά τέτοιες ώρες που ο τόπος είναι αναστατωμένος και το μέλλον σκοτεινό, λες και το ακραίο, λιγωτικό κιτς της ενδυματολογικής παλαβομάρας των Mad αποκτούσε ειδικό ψυχοθεραπευτικό ρόλο. Τον ρόλο μιας χαυνωτικής χαλάρωσης του μυοσκελετικού του φιλοθεάμονος ύστερα από το φρενιτιώδες οπτικό aerobic της πολιτικής ενημέρωσης. Γυναικείες καμπύλες με διαστημικό ντεκοράρισμα, ένα γυμνό στήθος νεαρής αοιδού που πρόβαλε από το πλαϊνό ενός μπούστου σε στυλ πλαστικής σαλιάρας.

Για να μην προσθέσουμε και τους ακκισμούς τηλεδιασημοτήτων στη σκηνή, που διαφήμιζαν με αγχωτική εμμονή τις τηλεοπτικές τους εμφανίσεις ή εκβίαζαν την κοπλιμενταρίστικη αβροφροσύνη ισχυρών καναλικών στελεχών, όπως για παράδειγμα η στιχομυθία Λάτσιου – Μπαλατσινού. «Τι προτιμάτε, “Next top model” ή “Dancing with the stars”;» ρωτά όλο νόημα εκείνη, για να εκλάβει την προφανή απάντηση «προτιμώ ένα top model που χορεύει στο dancing κ.λπ., κ.λπ.». Ευλογούσαν τα γένια τους; Ετσι κι αλλιώς μόνον αυτά βλέπουν.

Με άλλα λόγια, η αποθέωση του επαρχιωτισμού. Ενας κλειστοφοβικός κόσμος σε καρναβαλικό παροξυσμό. Ο οποίος πάντως παρήγαγε ένα συμβολικό (;) θέαμα – αντίβαρο στο πολιτικό ριάλιτι, που συνεχιζόταν non stop με τη φρενίτιδα των ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων να επιβάλλει στους καναλικούς στρατούς ενημέρωσης ακαταπόνητη δράση.

Οι εξελίξεις
Με φωνές βραχνές από το ξενύχτι και προφανώς την ένταση στην αναζήτηση πληροφοριών εμφανίζονταν, κυρίως σε τηλεφωνικές συνδέσεις, ο εις μετά τον άλλον ρεπόρτερ και σχολιαστές των δελτίων ειδήσεων από νωρίς το πρωί στις ενημερωτικές εκπομπές. Στη θεατρική ορολογία αναζητά ο Παύλος Τσίμας τη λέξη που θα αποδώσει καλύτερα την πολιτική κατάσταση που διαμορφώθηκε με τις συμπεριφορές των δύο πολιτικών αρχηγών το απόγευμα της Τετάρτης: οπερέτα, φαρσοκωμωδία, μάλλον κωμειδύλλιο, θα καταλήξει στο τέλος. Αν και εκείνο το πικρό «game over» που χρησιμοποίησε για να αποδώσει το «ηλεκτρονικό φινάλε» ενός πολιτικού παιχνιδιού που κράτησε χρόνια και ολοκληρώθηκε σε μια παρτίδα στις οθόνες ήταν ίσως ο καταλληλότερος μεταφορικός όρος για να αποδώσει την ουσία του μαραθώνιου πολιτικού ριάλιτι που όλοι παρακολουθούσαμε.

Βραχνός ο Μανώλης Καψής στους Καμπουράκη – Οικονομέα δέχεται τα εύσημα καθώς ήταν ο πρώτος που εξέφρασε σαφείς επιφυλάξεις στο δελτίο του Mega για το αν θα επιτευχθεί η συνεργασία των δύο πολιτικών αρχηγών και η δημιουργία κυβέρνησης κοινής αποδοχής. Τι να τα κάνει, όπως και ο ίδιος είπε, τέτοιες στιγμές. Πάντως οι ώρες που για άλλους είναι «ευθύνης», για άλλους είναι και «ευκαιρίας», γιατί έχουν και τους δικούς τους καημούς. Ο Αυτιάς δεν ξεχνά να επαναλαμβάνει κάθε τόσο ότι «ήταν ο πρώτος που φώναζε κατά του Μνημονίου». Στο Star η Τατιάνα Στεφανίδου σπεύδει να ασχοληθεί με την επικαιρότητα και επειδή προφανώς δεν ευκαιρεί ο αρμόδιος πολιτικός συντάκτης του καναλιού, συνδέεται με τον σύζυγό της, του οποίου καλλιτεχνική φωτογραφία φιγουράρει στην οθόνη του Star με το όνομα του site του και την ομήγυρη των καλεσμένων της συμβίας του, να τον «λιβανίζουν» για τον «προφητικό τίτλο» άρθρου του που, σύμφωνα με τα δικά του πάντα λεγόμενα, «προκάλεσε πολλές συζητήσεις». Ο καθείς ό,τι προλαβαίνει τέτοιες ώρες!

Λεπτομέρειες αυτά, σε ένα τηλεοπτικοπολιτικό σκηνικό που ουδείς μπορεί να προβλέψει την «επόμενη ημέρα». Γιατί οι πολιτικές εξελίξεις αν καθιστούν κάτι σαφές είναι το βέβαιο τέλος των νοοτροπιών που επέβαλαν ένα κλίμα κλειστοφοβικής επαρχίας του ‘50 στην Ελλάδα του 21ου αιώνα. Και σε αυτό συνεισέφερε ο τηλεοπτικός λαϊκισμός που κατάφερε να κυριαρχήσει για μεγάλο διάστημα, που διαμόρφωσε διάφορους «σωτήρες» και που όσο κι αν σπαρταράει να συντηρηθεί και προσπαθεί απεγνωσμένα να ωφεληθεί από την κρίση απλώς γίνεται βαρίδι σε μια τηλεόραση που οφείλει να συντονίζεται με την εποχή της.