Σηματα

Δύο ολόκληρες σελίδες έδωσε η Ελευθεροτυπία (28/5) σε καλλιτέχνες, να πουν τη γνώµη τους για το µεταναστευτικό, «µε αφορµή την πρόταση του Διονύση Σαββόπουλου “να µεταφερθούν οι παράνοµοι µετανάστες σε µισοαφηµένα νησιά ή χωριά, για να καλλιεργήσουν τη γη και να ζήσουν µε τη βοήθεια του ΟΗΕ”».

Και απάντησαν, που σηµαίνει δέχτηκαν να εκτεθούν, σ’ ένα τόσο περίπλοκο και ακανθώδες θέµα, ο σκηνοθέτης Βασίλης Παπαβασιλείου, ο ηθοποιός Αντώνης Καφετζόπουλος, ο συνθέτης Γιάννης Αγγελάκας κ.ά. –ενώ ειδικά ο σκηνοθέτης Γιώργος Κόρρας, κάτοικος µάλιστα πλατείας Αττικής, δηλώνει: «Κινδύνευσα τρεις φορές, αλλά από Έλληνες», Χρυσαυγίτες, όπως περιγράφει εν εκτάσει.

Πρώτος πρώτος σ’ αυτό το δισέλιδο µπαίνει ο Θόδωρος Αγγελόπουλος. Που απάντησε µε δύο φράσεις: «Έχει πέσει πολλή δηµαγωγία γι’ αυτό το ζήτηµα. Όσα έχω να πω για τη σηµερινή πραγµατικότητα εντοπίζονται στο θέµα της επόµενης ταινίας µου».

Δηλαδή δεν απάντησε. Είπε να περιµένουµε, το θέµα της επόµενης ταινίας… Ούτε καν ιταµό. Αχαρακτήριστο.

Και θυµήθηκα κάποια παλιά συνέντευξή του, σε ιταλική εφηµερίδα αν δε γελιέµαι, όπου δηλώνει πως δεν παράγει πια οράµατα η Αριστερά στην Ελλάδα!

Μα ποια Αριστερά, είχα µείνει τότε ενεός, αν όχι ο Αγγελόπουλος; Ποιος τα παράγει τα οράµατα, ο Περισσός; η Κουµουνδούρου; ο Μαΐλης; ποιος;