Λύκε Lykke… είσαι εδώ;

Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ Stellan Skarsgàrd παίζει πάρα πολύωραία τον συγκαταβατικά αµήχανο κύριο στοτραπέζι, ο οποίοςκαταφέρνει και δενχάνει την ψυχραιµίατου όταν ηLykke Liσηκώνεταιόρθιακαιαρχίζεινα χορεύειτραγουδώντας,«Hθλίψη είναι ευλογία, ηθλίψη είναι οφίλος µου», και άλλα τέτοια πολύ πικραµένα.

To «Sadness is a blessing» είναι ένα απόταεύθραυσταζελεδένιατραγούδια τηςΣουηδής LykkeLi που τρύπωσε στοάγριο δάσοςτης ποπ µετιςΚοκκινοσκουφίτσες–πολύ ύποπταάτοµααυτές,µεανεξέλεγκτες τάσεις αυτοπροβολής.

ΞΕΧΑΣΑ να πω ότι η σκηνή µε τον ψύχραιµοStellanδιαδραµατίζεται σεπολύκαθώςπρέπειρεστοράν, όπου ανδεν έχειςκλείσει τραπέζι δεν βρίσκεις µετίποτε (τουλάχιστον τέτοια εντύπωση δίνει) και, όπως καταλαβαίνετε, δηµιουργείκλίµα ελαφράς ανησυχίαςστουςσυνδαιτυµόνες, οι οποίοιβέβαια κρατούν τα προσχήµατα, τοµαχαίρι, τοπιρούνι και συνεχίζουν.Η LykkeLi όλοκαι πιο πολύ µοιάζειστην άλλη Σουηδή που ξέρουµε – τοΚορίτσι µε το Τατουάζ (του Στιγκ Λάρσον) – λίγο – πολύ δηλαδή και αυτή στον κόσµο της. Ξέχασα και αυτό: το περιστατικό λαµβάνειχώραστοβίντεοτου «Sadness isa blessing»,που σκηνοθετεί οΤarik Salehκαι όπουστο τέλος σηκώνεται ο Skarsgàrd (επιτέλους κύριε!) καιτην αγκαλιάζει. Συµπέρασµα: αφούδεν κάνουµεπια ταινίες, αςκάνουµε κανένασωστό βιντεοκλίπ.

H LYKKELI στοµεταξύ, ένα βασανισµένο, ερωτοχτυπηµένο,προδοµένο κορίτσιχωρίςτοθράσος της άλληςνα στήσειολόκληρο παραµύθι πάνωστο τιφορούσε εκείνη τηνηµέρα, έβαλεµέσα στοκαλάθι τηςτοYouthNovels(πρώτο τηςάλµπουµ) µεό,τι χρειαζόταν για να µη χάσει µετά τον δρόµο. Στο «Wounded Rhymes»είναι πιαόλα έτοιµα.Εκείνησυνεχίζειναδέχεται συναισθηµατικέςεπιθέσεις,αλλά τις επιστρέφει πίσω µε ποπστιλέτα, ακονισµένα όπως παλιά που ένα τραγούδι ήταν ευχή και κατάρα στον δρόµο για τηναιωνιότητα µε εισιτήριο διαρκείας. Κάποια στιγµή (και το βλέπωγιασίγουρο),τατραγούδια της θα σαςβρουν µε χαµηλέςαντιστάσεις καιθα υποκύψετε,όπως ο Stellanπουσηκώνεταιαπότηθέση τουκαι γίνεταιτελικά συµπαθής χαρακτήρας. Μέρεςπου είναι,θυµηθείτε τους AbbAπου πάντρεψαν την ποπκαι τηΣουηδία µιαγια πάντα. Μετάδεν τουςσταµάτησε κανείς, ούτε λύκοςούτε αυτή, ηδιαόλου κάλτσα,ηΚοκκινοσκουφίτσα. Απλώς µια µέραβαρέθηκαν οι ίδιοι και ήταν ήδη πολλά τα λεφτά.

Link: www.mariamarkouli.blogspot.com