Παροχές από υπερχρεωµένες επιχειρήσεις

Αριστείδης Γεωργίου
ΑΘΗΝΑ
Σύµφωνα µε στοιχεία που δόθηκαν στη δηµοσιότητα, οι ζηµιές που παρουσίασε ο ΗΛΠΑΠ το έτος 2010 ανήλθαν στα 60,7 εκατ. ευρώ, έναντι 70,2 εκατ. ευρώ του έτους 2009. Τα έσοδα αντίστοιχα ήταν 21,03 εκατ. ευρώ το 2010 έναντι 23,6 εκατ. ευρώ το 2009.

Δηλαδή πρόκειται για µία εντυπωσιακά ζηµιογόνο επιχείρηση, που τα χρέη της επιβαρύνουν τον ελληνικό λαό. Και διερωτάται ο έντιµος έλληνας φορολογούµενος: Πώς είναι δυνατόν ο φορολογούµενος πολίτης να καλείται να πληρώνει χαριστικές παροχές του ΗΛΠΑΠ προς το προσωπικό του; Και δεν αναφέροµαι µόνο στο υψηλό κόστος µισθοδοσίας και στον µέσο όρο αµοιβών ανά εργαζόµενο, που υπερβαίνει κατά πολύ αυτότων εργαζοµένων συµπολιτών µας, που δεν έτυχε να έχουν «µπάρµπα στην Κορώνη». Αναφέροµαι συγκεκριµένα στο εξής: Πώς είναι δυνατόν µια υπερχρεωµένη επιχείρηση να καταβάλλει το σύνολο των ασφαλιστικών εισφορών για την αναγνώριση, ως χρόνου ασφάλισης, της στρατιωτικής υπηρεσίας των υπαλλήλων της και άλλων ενδεχοµένως χρόνων πλασµατικής ασφάλισής τους;

Γιατίοκάθε εργαζόµενος πληρώνειεξιδίων για την αναγνώριση πρόσθετου χρόνου ασφάλισης και για τον εργαζόµενο στον ΗΛΠΑΠ τα χρήµατα αυτά τα πληρώνει η υπερχρεωµένη επιχείρηση και κατά συνέπεια ο ελληνικός λαός; Γνωρίζει άραγε η πολιτική ηγεσία της χώρας ότι κατασπαταλώνται και µε αυτόν τον τρόπο και µε χαριστικές πράξεις τα χρήµατα του ελληνικού λαού;

Και εάν το γνωρίζουν οι αρµόδιοι, πώς ανέχονται να διατηρείται αυτή η κατάσταση; Πώς απαιτούναπό τους υπόλοιπους πολίτες να χρηµατοδοτούν αθέµιτες και ανήθικες παροχές προς ορισµένες κατηγορίες εργαζοµένων;