Αφηγείται με τον ρυθμό που έζησε

Ο Μακρυγιάννης ανήκει σε όσους γκρέμισαν με τα ίδια τους τα χέρια τον παραδοσιακό κόσμο, τον κόσμο τους. Αφηγείται, λοιπόν, τα γεγονότα που άλλαξαν ριζικά και αμετάκλητα τη ζωή του με τον ρυθμό που τα έζησε και με συνεχείς αναφορές στα κληρονομημένα διανοητικά σχήματα διά των οποίων προσπάθησε να τα εξηγήσει. Ο λόγος του, μέσα στην ομορφιά και τη φαινομενική απλότητά του, διέπεται από μια εξαιρετικά σύνθετη δομή όπου η λογική τάξη του βιώματος συντίθεται με τις εκ των υστέρων αποτιμήσεις και τις ματαιώσεις, που κάποια στιγμή θα τον οδηγήσουν να γράψει, αναφερόμενος στη νέα πραγματικότητα του εθνικού κράτους: «Καλύτερα να γυρίζαμε στον βασιλιά οπού είχαμε, τον Σουλτάνο, και είχαμεν και την τιμή μας και βαστούσαμεν και την θρησκεία μας, κι όχι τοιούτως οπού καταντήσαμεν».