Η εξέγερση στη Λιβύη

Αντελ Χατζαλάκης
ΠΑΤΗΣΙΑ
Είµαι κωφός. Εχω γεννηθεί στο κέντρο της Βεγγάζης στη Λιβύη. Πριν από 21 χρόνια ήρθα στην Ελλάδα. Η εξέγερση στη Λιβύη, που συγκλόνισε όλον τον κόσµο, µε έκανε από τη µια ιδιαίτερα χαρούµενο, γιατί ο λιβυκός λαός επαναστάτησε εναντίον τού επί 40 χρόνια δικτάτορα Καντάφι, ζητώντας δηµοκρατία. Αλλά, συγχρόνως, ανησύχησα για την τύχη των συγγενών, των φίλων και των συµπολιτών µου.

Ο Καντάφι για χρόνια βασάνιζε τον λαό της Λιβύης, στέλνοντας στην αγχόνη κάθε αντίθετη φωνή, στερώντας κάθε έκφραση λόγου και πνίγοντας κάθε αίτηµα για δηµοκρατικά δικαιώµατα. Η ελευθερία του λόγου, του Τύπου, του κοινοβουλευτισµού και της θρησκείας είναι απαγορευµένη, οι θρησκευτικές και φυλετικές µειονότητες υποφέρουν από τις διακρίσεις, ενώ δεν υφίστανται εργασιακά δικαιώµατα.

Οι Λίβυοι τυραννίστηκαν ιδιαίτερα µετά το εµπάργκο που η διεθνής κοινότητα επέβαλε έπειτα από την τροµοκρατική επίθεση στη Σκωτία. Τα αποτελέσµατα του εµπάργκο ήταν οδυνηρά για τον λαό που πλήρωσε τα λάθη της πολιτικής του Καντάφι, που αποµόνωσε τη Λιβύη, µε αποτέλεσµα την πτώση του επιπέδου ζωής των Λίβυων.

Ενα παράδειγµα της πολιτικής του Καντάφι και του πόσο υπέφερε ο λαός της πατρίδας µου είναι και η απόφαση του δικτάτορα να αλλάξει εν µια νυκτί το νόµισµα της χώρας και να αχρηστεύσει τις καταθέσεις των πολιτών. Οταν ο Καντάφι κατέλαβε την εξουσία, πάγωσε και τους µισθούς.

Ενα γεγονός που δείχνει τον απαράδεκτο, παρανοϊκό τρόπο µε τον οποίο δρούσε ο Καντάφι είναι και η απαγόρευση που επέβαλε στην Εθνική Οµάδα Ποδοσφαίρου της Λιβύης να συµµετάσχει στο Μουντιάλ της Αργεντινής, σε αγώνα εναντίον της Εθνικής Οµάδας της Αιγύπτου, γιατί, σύµφωνα µε αυτόν, η Αίγυπτος ήταν φίλη του Ισραήλ. Το 1979 διέκοψε για δύο χρόνια το πρωτάθληµα ποδοσφαίρου της Λιβύης, ενώ η Λιβύη είχε ήδη αναλάβει τη διεξαγωγή του αφρικανικού πρωταθλήµατος, κάνοντας τη χώρα του διεθνώς ρεζίλι. Επίσης, το 1989, στους προκριµατικούς για το Μουντιάλ της Ρώµης, απαγόρευσε τη διεξαγωγή του αγώνα Λιβύης – Αλγερίας.

Θυµάµαι όλα αυτά που έκανε ο Καντάφι και κατέστρεψε κυριολεκτικά τον λιβυκό λαό. Κι ενώ στην αρχή γέµισε ελπίδες τον λαό, στη συνέχεια κατέστρεψε τη Λιβύη, αντί να την οδηγήσει στην πρόοδο, γκρεµίζοντας τα όνειρα και τις ελπίδες ενός ολόκληρου λαού.