Gloria Moody’s

Πολύ θαυµάζω, ζηλεύω και φθονώ αυτόν τον όµιλο, θα έλεγα, ανθρώπων που δουλειά τους είναι το ψωµί των άλλων. Με προβλέψεις, στοιχήµατα, διαδόσεις, επενδύσεις και άλλες κοινωφελείς κινήσεις αποφασίζουν για την τύχη ανθρώπων, κρατών, Ηπείρων και της Υφηλίου γενικότερα.

Κάθονται στην αρθρωτή πολυθρόνα µε τα πόδια σταυρωτά απάνω στο τραπέζι, µετο Αϊ-παντ στα µπούτια, το µπλουτούθ στην οπή τουωτός και αποφαίνονται. Τώρα θα υποτιµήσουµε αυτόν, να µην τον εµπιστεύεται ούτε η µάνα του η ίδια, θα του ρίξουµε την τιµή στα τάρταρα και µετά θα τον αγοράσουµε µπιρ – παρά. ∆εν τον λένε ακριβώς µπιρ – παρά τον όρο, αλλά προτείνω να µην κολλήσουµε εκεί.Ετσι, µε πολύ απλές κινήσεις απ’ το γραφείο, άνθρωποι που δεν παράγουν τίποτα, που δεν διαθέτουν τίποτε άλλο εκτός της διασποράς ψευδών αλλά χρυσοφόρων ειδήσεων, καταφέρνουννα έχουν κέρδος εκατονταπλάσιο της ισχυρότερης βιοµηχανίας (της πολεµικής µη συµπεριλαµβανοµένης για λόγους πρώτης συγγενείας).

Βέβαια αυτή η απασχόληση ήταν συνήθης τον τελευταίο καιρό και παρά τοιςΕλλησι (το γράφω στην αρχαΐζουσα γιατίτο “Ελληνας’’ ακούγεται κάπως βάρβαρα τώρα τελευταία σε διεθνές επίπεδο,ενώ µε το “Έλλησι’’ όποιος κατάλαβε κατάλαβε; Συνεννοηθήκαµε; Οχι. Ωραία, συνεχίζω). Αυτό λοιπόν κάναµε όλοι εµείς εδώ στηναπόληξη των Βαλκανίων τον τελευταίο τον καιρό, προβλέπαµε, στοιχηµατίζαµε, διαδίδαµε, επενδύαµε, αλλά φευ, έσοδα µηδέν. Και να πειςότι δεν ήµαστε ξαπλωτοί σε πολυθρόνες;Και σε πολυθρόνεςήµαστε και σε φουσκωτά και σε πισίνες δίπλα στη θάλασσα (γιατίδεν έµεινε ακρογιάλι πουνα µην το στολίσαµε µε µια πισίνα δίπλα). Να πεις ότι δεν είχαµε το µπλουτούθ στου αυτιού την τρύπα; Εδώ, σου λέει, τα τελευταία χρόνια το µπλουτούθ αχρήστεψε τις µπατονέτες (άλλο δράµα κι αυτό για τη συµπαθή τάξη των φαρµακοποιών, που θα τους ανοίξουνε τώρα και το επάγγελµα, θακάνει κάνα ρεύµανα τους πάρει τις συνταγές ο αέρας να µη συµµαζευόµαστε). Τι δεν κάναµε λοιπόν και δεν απέδωσε το σύστηµα; Εγώ λέω θα υπάρχει ξένο κέντρο αποφάσεων που αποφασίζει για την καταστροφή µας γιατί είµαστε όµορφες ψυχές και µας µισούνε. Αλλιώς δεν εξηγείται. Βέβαια, µπορεί να φταίει ότι και τις προβλέψεις και τα στοιχήµατα και τις διαδόσεις τα κάναµε συναµεταξύ µας. Ή σε καφετέρια ή σε σπίτια φίλων αργόσχολων ή, και το συνηθέστερο, σ’ αυτά τα µεσηµεριανά τηλεοπτικάµορφώµατα, τα οποία µην τα βλέπετε και τόσοακίνδυνα, µπορούν να παραµείνουν ως έχουν, αλλά µπορεί τάχιστα και σε ανύποπτο χρόνο να εξελιχθούν και να ‘χουµε καµιάδυσπλασία να τρέχουµε και να µη φτάνουµε.

Πάντως αυτό που είναισίγουρο είναι ότι µας αγοράζουν ή µάλλον µας ξεπουλάνε πάµφθηνα. Ετσι. Αέρα – µπανά (ρήση λαϊκή που σηµαίνει ‘“για το τίποτα’’ και γεννήθηκε µετά το τέλος του Εµφυλίου από τους νικητές και τους µαυραγορίτες, οι οποίοι στην πολεµική ιαχή του αλβανικού “ΑΕΡΑΑΑΑ’’ προσέθεσαν δίπλα το “µπανά’’ µε τις γνωστές σεόλους µας συνέπειες).

Και κλείνω το πρόγραµµά µουµε το χιλιοπαινεµένο δηµοτικό τραγούδι.

«Αυτό το λόγο θα σας πω / ∆εν έχω άλλον κανένα / Μεθύστε µε τ’ αθάνατο κρασί του ’21». (Στον Σκάι κάθε Τρίτη, αλλά µην πιείτε πολύ, µε ρέγουλο, γιατί είναι παλιό και βαράει στο κεφάλι).