Ερωτας για τα τραγούδια

Της έχουν κάνει τόσες προτάσεις για συνεργασία και τις αρνείται όλες, επιµένουν να λένε – υπονοώντας κάτι κακό – άνθρωποι του τραγουδιού για τη Νατάσα Μποφίλιου. Κι αναρωτιέµαι: την έχουν δειστη σκηνή; Την έχουν δει να µετουσιώνει τα τραγούδια σε κάτι παραπάνω από τραγούδια, σε µονόπρακτα ζωής; Την έχουν δει να σαρώνει τη σκηνή, να επικοινωνεί µε το κοινό της – ένα εξαίρετο κοινό, που σχεδόν έχουµε ξεχάσει πως υπάρχει –, να απογειώνεται και να απογειώνει; Την έχουν ακούσει να τραγουδά από Κώστα Καπνίση ως Depeche Mode ή το «Ψυχές και σώµατα» σαν να είναι πρώτη και οριστική εκτέλεση; Μόνη, µε τους µουσικούς της. ∆υναµική, εκρηκτική, απίστευτα σαγηνευτική. Ερωτευµένη µε τα τραγούδια. Ερωτευµένη µε τη ζωή. Να είναι και ναφαίνεται! Τα είδαν όλα αυτά όσοι γκρινιάζουν για τα «όχι» της και πιστεύουν πως είναι απλώς «ψωνισµένη»που δεν συνεργάζεται µε κανέναν; Και γιατί να συνεργαστεί; Εχουµε κανέναν, παλιό ή νεώτερο, που ναπιάνει ο σάκος του όσα απίδια πιάνει ο δικός της; Από τους παλιούς έχουµε πλέον συνηθίσει να ψάχνουµε µετο φανάρι για µια στάλα ψυχής, για µια στάλα δοσίµατος, µια στάλα λυτρωτικής ερµηνείας (µάλλον µόνον όταν πληρώνονται θα εκφράζουν πλέον ανθρώπινα συναισθήµατα δίχως την τσιγγουνιά που συνηθίζουν στη σκηνή). Από τους νέους (κυρίως απόφοιτουςριάλιτι) έχουµε µόνον έπαρση, βιάση, κακαισθησία, ακόµη και φαλτσαδούρα. Τι να τους κάνει λοιπόν µια Ερµηνεύτρια (ναι, µε κεφαλαίο!) που ξοδεύει απλόχερα και ψυχή και δύναµη και φωνή στη σκηνή; Η οποία µε το έτσι θέλω έφτιαξε και (καλαίσθητο) κοινό, και ρεπερτόριο, και καριέρα (τρέχοντας ώς τις εσχατιές µε κοντά 90 συναυλίες πέρυσι). Τι να τους κάνει;Μόνον φύρα θα της είναι.