«Ποτέ τους δε µας κλέψαν…»

Αγαπητή κυρία Αθηναίου, Θα πω: για µια χώρα όπου κυκλοφορεί ελεύθερος ο άνθρωπος που έκλεισε παρανόµως τον ναό της ∆ηµοκρατίας για να µη δικαστεί καικαταδικαστεί, µαζί µε τους συνεργούςτου. Και η ∆ικαιοσύνη να σιωπά.

Μια χώρα όπου κυκλοφορεί ελεύθερη εκείνη που άφησε να αποδράσει από τη ∆ικαιοσύνη τον εν δυνάµει κατήγορό της, που ενδεχοµένως θα την οδηγούσε στο εδώλιο του κατηγορουµένου.

Μια χώρα όπου οι δικαστές περιφρονούν και εγκαλούν τους πολιτικούς για τους νόµους που έφτιαξαν ώστε να επιτυγχάνουν την ατιµωρησία τους όταν εµπλέκονται σε σκάνδαλα. Και οι πολιτικοί να σιωπούν.

Μια χώρα όπου οι δικαστές επιτρέπουν να κυκλοφορεί ελεύθερος ο δικαστής που άφησε να αποδράσει ο εν δυνάµει κατήγορος των πολιτικών.

Μια χώρα όπου ένας υπόδικος πολιτικός φιλοτεχνεί και τοποθετεί λάθρα σε δηµόσιο χώρο αυθαίρετο ανδριάντα εν δυνάµει φυγόδικου πολιτικού.

Μια χώρα όπου οι έγκριτοι δηµοσιογράφοι των έγκυρων εφηµερίδων γνωρίζουν την αισχύνη ηγετών άλλων χωρών και τις χλευάζουν αλλά αγνοούν τη φρικαλέα ανοµία των ηγετών της χώρας τους.

Μια χώρα που έχει χρέος 1.000.000.000.000.000 (ένα τετράκις εκατοµµύριο) δραχµές (300 δισεκατοµµύρια ευρώ) και οι πολιτικοί διατείνονται ότι αίτιοι είναι οι δηµόσιοι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι αφού από αυτούς αφαίρεσε το µισό του πενιχρού τους εισοδήµατος, για να αποπληρώσει.

Μια χώρα µακάρια, ήπια, γαλήνια, οικολογική, πράσινη, χωρίς κατοίκους – αφού θα έχουν πεθάνει από τη θλίψη και την πείνα.

Μια χώρα απέραντο νεκροταφείο.

Φιλικά, Αποτοποτό (του οµώνυµου blogspot)

< Σ’ αυτήν ακριβώς τη χώρα «λίγη παρηγοριά υπάρχει στη γνώση» (των πραγµάτων), που έλεγε κάποιος ποιητής, αλλά και στην ποίηση. Σαν εκείνη των Active Member που σας αφιερώνω, αγαπητέ: «Τα ψέµατα σιχάθηκα ν’ ακούω µ’ αγωνία / τα λίγα χρόνια που έκατσα απάνω στα θρανία./ Μου µάθανε πως ήρωες η χώρα ήταν γεµάτη,/ πως όλοι ήταν καλοί και δεν υπήρχαν σκάρτοι,/ κι αυτοί µετά τον πόλεµο εδώ που βασιλέψαν/ όλοι τους ήταν καλοί, ποτέ τους δε µας κλέψαν,/ και πως για την Ελλάδα µας όλοι κουραστήκαν./ Κι εγώ αναρωτιόµουνα οι προδότες πού χαθήκαν…»