Το όραμα και ο εφιάλτης του πιλότου

Μετά το 1935, όταν ο Ιωσήφ Στάλιν αρχίζει να ανακαλύπτει παντού εχθρούς, οι αμερικανοί μετανάστες και πολλοί κομμουνιστές ανάμεσά τους, παραπέμπονται σε δίκες για δολιοφθορά και πολλοί συλλαμβάνονται προληπτικά και οδηγούνται με ασαφείς κατηγορίες στην εξορία Ο Σαμ Χέρμαν ήταν ένας συνηθισμένος εργάτης από το Ντιτρόιτ που μετανάστευσε με την οικογένειά του για να εργαστεί στη «ρωσική Φόρντβιλ» ως διερμηνέας, καθ΄ ότι είχε γεννηθεί στην Ουκρανία. Οταν παράχθηκαν τα πρώτα οχήματα από το ρωσικό εργοστάσιο, ήταν τέτοια η έλλειψη οδηγών, που ο γιος του Βίκτορ ανέλαβε να οδηγήσει ένα φορτηγό στη Μόσχα για μια προπαγανδιστική εκδήλωση. Ο Βίκτορ Χέρμαν έγινε δεκτός με ενθουσιασμό, συνάντησε τον στρατάρχη Τουχατσέφσκι, γράφτηκε σε μια επίλεκτη ακαδημία αεροπορίας και εξελίχθηκε σε ταλαντούχο πιλότο που εξυμνήθηκε από τον σοβιετικό Τύπο. Τίποτα δεν προμήνυε τα όσα ακολούθησαν. Το 1937 αποβλήθηκε από τη σχολή, συνελήφθη από τη μυστική αστυνομία και οδηγήθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπουρεπολόμ. Η διαβίωση σε άθλιες συνθήκες, οι κακουχίες, η εργασία στο πολικό ψύχος, οι εκτελέσεις και οι θάνατοι κρατουμένων συνέθεταν μια εφιαλτική καθημερινότητα.

Υστερα από μια δεκαετία ο Βίκτορ Χέρμαν ελευθερώθηκε, εργάστηκε ως προπονητής πυγμαχίας και παντρεύτηκε. Συνελήφθη ξανά το 1951, εξορίστηκε με τη σύζυγο και την κόρη του και μόνο το 1955 του ανακοινώθηκε ότι είχε απαλλαχθεί από όλες κατηγορίες που τον βάραιναν. Επί χρόνια ο Χέρμαν προσπαθούσε να συγκεντρώσει τα αναγκαία έγγραφα που θα του επέτρεπαν να φύγει από τη Σοβιετική Ενωση, κάνοντας το αντίστροφο ταξίδι από αυτό της οικογένειάς του τη δεκαετία του 1930. Ο Βίκτορ Χέρμαν επέστρεψε στο Ντιτρόιτ το 1976- όταν ήταν πλέον εξήντα ετών και τίποτα δεν θύμιζε την πόλη στην οποία είχε γεννηθεί.