Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβληµά σας η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)

είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (µε ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδροµική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80 115 28 Αθήνα
Τι άλλο θα ακούσουµε πια;
Φοίβη

«Τέρµα οι συµβατικοί, αναποτελεσµατικοί τρόποι αντίδρασης, τέρµα οι απλές ανώδυνες καθιστικές/σιωπηλές διαµαρτυρίες.

Μια διαµαρτυρία που θα γίνει πραγµατικά αισθητή!

Το πρωί του Σαββάτου, 25 Σεπτεµβρίου, 9.30 στην Πλατεία Συντάγµατος σπάµε όλα τα ταµπού και τις αναστολές. Κατεβάζουµε σώβρακα, βρακιά, βράκες, κιλότες και αφοδεύουµε στην πλατεία, στα πλακάκια και αν είµαστε πολλοί και στο οδόστρωµα.

Η διαδικασία θα έχει ως εξής:

1. Συγκέντρωση των ατόµων.

2. Κάλεσµα από ντουντούκα για να δηλωθεί διά βοής η πρόθεση συµµετοχής.

3. Σφύριγµα/σύνθηµα για ταυτόχρονο κατέβασµα των βρακιών και έναρξη.

Μην παραλείψετε να φέρετε και χαρτί υγείας».

Λέτε σε ένα κράτος όπου έχουν όλα αφεθεί να… τρέξουν στους υπονόµους χάριν των µικροσυµφερόντων καθενός, να έχει αποτέλεσµα, έστω και ως συµβολική κίνηση;

που φτάσαµε και αφού κάθε κλάδος που θίγονται τα συντεχνιακά µικροσυµφεροντάκια του – ιδέ φορτηγατζήδες Δ.Χ. – θεωρεί πως έχει το δικαίωµα να αποπατεί µε άνεση στην Πλατεία Συντάγµατος και στον Αγνωστο Στρατιώτη, δεν µας κάνει εντύπωση πια κάθε κάλεσµα διαµαρτυρίας που κυκλοφορεί – ελεύθερο! – στο Διαδίκτυο και σε πολλαπλά e-mail, όπως το ακόλουθο (που, στο κάτω κάτω, είναι αν µη τι άλλο… διασκεδαστικό):


Στην… Ελλάς του παραλόγου

Αγαπητή κυρία Φοίβη. Αγανάκτησα τόσο µε τη λειτουργία κάποιων πραγµάτων – ιδιωτικών και δηµοσίων – στην Ελλάδα που δεν µπορώ να µη σε απασχολήσω µε το θέµα µου, το οποίο όπως έµαθα αφορά πάρα πολύ κόσµο:

Εκανα το λάθος – για δεύτερη φορά – να παραγγείλω µέσω Ιντερνετ ένα ζευγάρι παπούτσια, σε πολύ χαµηλή εκπτωτική τιµή (κάπου 25 ευρώ σε δολάρια) και να δεχτώ να µου τα στείλουν µε αµερικανική εταιρεία µεταφορών. Την προηγούµενη φορά για µερικά µπλουζάκια είχα αναγκαστεί για να µην πληρώσω µια µικρή περιουσία σε εκτελωνιστή, στην εταιρεία και στο τελωνείο, να περιοριστώ µόνον στο τελωνείο και να κάνω µόνος µου τον εκτελωνισµό. Πηγαίνοντας από γραφείο σε γραφείο για υπογραφές και επιπλέον πληρωµές. Σε 22 συναπτά γραφεία χρειάστηκε να πάω.

Αυτήν τη φορά, είχα µάθει ότι το όριο της αξίας για να µην περάσει από το τελωνείο είναι 25 ευρώ. Το επιβεβαίωσα και µε τηλέφωνο στο τελωνείο. Οσο δηλαδή έκαναν τα παπούτσια που παρήγγειλα. Σκέφτηκα πως δεν θα είχε πρόβληµα, αλλά λογάριασα δίχως την ελληνική παράνοια.

Είδα πως δεν ήρθε το δέµα µου και το αναζήτησα στην αµερικανική εταιρεία µεταφορών στο αεροδρόµιο. Εδώ είναι αλλά πρέπει να το εκτελωνίσετε. Που θα σήµαινε κατ’ αρχάς – όπως είχα µάθει από την προηγούµενη φορά – να πληρώσω για πρακτορειακά δικαιώµατα 25 ευρώ και συν ΦΠΑ 29,75, όταν έχω πληρώσει σχεδόν 30 στην εταιρεία για τη µεταφορά.

Πέραν του τελωνείου, των αποθήκευτρων, των λοιπών εξόδων και άλλων παραλόγων που σου προσθέτουν και πέραν της ταλαιπωρίας από γραφείο σε γραφείο. Τι κι αν ήταν 25 ευρώ κατά το τελωνείο το όριο. Είναι 22, υποστήριζε κυρία της εταιρείας.

Και να είναι έτσι, για τρία ευρώ θα γίνει όλη αυτή η φασαρία;

Φυσικά, τα έστειλα πίσω τα παπούτσια και διεκδικώ την επιστροφή των χρηµάτων µου στο ακέραιο. Αλλά δεν υπάρχει κάποιος να ελέγχει αυτήν την ασυδοσία, αυτό το τραγελαφικό που συµβαίνει στις εταιρείες µεταΕκεί φορών, εκτελωνισµού και στα τελωνεία; Με αγανάκτηση, Μιχάλης Ηλιάδης Αλήθεια, έχει ρωτήσει κάποιος όλους αυτούς τους κυρίους «υπευθύνους» στα υπουργεία Οικονοµικών – που πολλοί απ’ αυτούς είχαν βρεθεί µε εκατοµµύρια ευρώ στους προσωπικούς τους τραπεζικούς λογαριασµούς, ω του θαύµατος! – αν ελέγχουν αυτές τις µεταφορικές εταιρείες στο τι χρεώνουν στον δύσµοιρο καταναλωτή και – υποχρεωτικά! – πελάτη τους; Με βάση ποιον νόµο, ας πούµε, ζητάνε ογδόντα ευρώ για να εκτελωνίσουν «µε δικούς τους εκτελωνιστές», όπως δηλώνουν, το πακέτο του καταναλωτή; Ογδόντα ευρώ επιπλέον αµοιβή, πέραν των εξόδων πρακτόρευσης, αποθήκευσης και εκτελωνισµού! Τα δε αποθήκευτρα κοστίζουν 29,76 ευρώ: 7,5 ευρώ για «έξοδα εναπόθεσης», 6 για «έξοδα τελωνειακής εισόδου», 7,5 για «εργατικά», 1 για «ασφάλεια» και 3 για «διάφορα έξοδα», συν τον ΦΠΑ! Τουλάχιστον αυτά ισχύουν για αµερικανικές εταιρείες µεταφορών, όπως οι σεπτές FedΕx και UΡS. Και όλα αυτά για ένα ζευγάρι παπούτσια που η αγορά τους κοστίζει 25 ευρώ! Το καταλάβαµε. Το κράτος έχει ανάγκη από έσοδα για να καλύψει το δηµοσιονοµικό έλλειµµα (χάρη στις τόοοοσες εκατοντάδες χιλιάδες δηµοσίους υπαλλήλους που Κύριος οίδε τι έργο παράγουν – και αν παράγουν – πέραν του ψηφοθηρικού). Το καταλάβαµε. Θα µας χτυπήσει, ιδιωτικούς και δηµοσίους υπαλλήλους, επιχειρηµατίες και λοιπούς κάτω σαν το χταπόδι. Αλλά να επιτρέπει και στις ιδιωτικές εταιρείες να µας χτυπάνε κάτω µέχρι «να µας τα πάρουν», δεν πάει πολύ; Να δούµε πότε θα φτάσει κάποιος να τρελαθεί να τους πάει στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια – µπας κι εκεί βρει το δίκιο του, διότι εδώ η διαπλοκή δεν γνωρίζει δίκιο απ’ άδικο – να έχουµε χαριτωµένα πατιρντί; Και για τους µη ελέγχοντες του κράτους.