Οι σημειώσεις μου

Τις έγραψα- καθεμιά σε ανύποπτο χρόνο- για τους φίλους που ήθελαν να ξεναγήσουν τα κορίτσια τους στα «καλύτερα» ή για τις γυναικοπαρέες που ήθελαν να ανακαλύψουν λίγη από τη λεβεντιά της Κρήτης.

Παραλίες που δεν πρέπει να χάσει κάποιος, αν και πλέον είναι πολύ γνωστές, είναι τα Φαλάσαρνα (πάνω από όλα!), το Ελαφονήσι, η Αγία Ρουμέλη- εκεί που τελειώνει το φαράγγι της Σαμαριάς-, εκείνες στις οποίες πας με βαρκάκι από το Λουτρό και βέβαια οι παραλίες της Γαύδου.

Για φαγητό ενδεικτικά αναφέρω τις δύο ταβέρνες στο Μαράθι (ναι, εκεί όπου κάνει μπάνια ο Μητσοτάκης) και τον Μύλο του Κερατά στον Πλατανιά. Στα Τεμένια που έχουν και καλό νερό η Βασιλική Μαρκετάκη κάνει στιφάδο από κάστανα και καλιτσούνια με πορτοκάλι. Ταβέρνα «Ακρόπολις» στην Πολυρρηνία Κισσάμου, ψηλά στο βουνό με προϊόντα μόνο από τον κήπο του Γιάννη. Στο Καστέλλι, στον «Μαύρο Μόλο», στο καφενείο του Θοδωρή και του Γιώργου Καστανάκη, θα δείτε τι πάει να πει κρητική φιλοξενία. Η «Νυχτερίδα» του Μαστορίδη, στον δρόμο που συνδέει τα Χανιά με το αεροδρόμιο, όταν έχει φεγγάρι έχει την καλύτερη θέα στο λιμάνι της Σούδας. Στο παλιό λιμάνι στα Χανιά, το βράδυ πρέπει να περάσεις από τα «2 Λουξ», τη «Μινιατούρα», το «Μοναστήρι του Καρόλου» και τον «Μύλο» βέβαια στον Πλατανιά για τους πολύ ξενύχτηδες.

Για εκδρομές ωραίος είναι ο Θέρισος- ο δρόμος περνάει μέσα από εκπληκτικό φαράγγι που αν το δεις απόγευμα ή ξημέρωμα θα θέλεις να γίνεις αγρίμι. Στον οικισμό της «Μηλιάς» στο Βλάτος Κισσάμου αν θες την απομόνωση θα βρεις σπιτάκια πέτρινα, χωρίς ρεύμα.

Φεύγοντας από το νησί πάρτε τυριά από τους Παπαγιαννάκηδες στα Περβολάκια, κρασιά του Μανουσάκη, μέλι από τις Βουκολιές, χυλοπίτες από τη Φιλία (γυναίκα είναι, στον Αγιο Γεώργιο Γραμβούσας) και αλάτσι (το αλάτι της Κρήτης) από τον Μπάλο ή τη Γαύδο. Τις καλύτερες κατσούνες (κρητικά μπαστούνια δηλαδή), όπως και ξύλινα χαϊμαλιά θα βρείτε στα Καλουδιανά- στην είσοδο του χωριού, δεξιά όπως έρχεσαι από Δραπανιά. Κερνάει και τσικουδιές και θα σας τρελάνει στις μαντινάδες.