Η επιχειρηματικότητα των νέων

Η κ. Μαρία Γ. Τσούβαλη, φοιτήτρια Νομικής Αθηνών, γράφει για την οικονομική κρίση και την ανάγκη ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας των νέων:

«Τους τελευταίους μήνες, η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή οικονομική κρίση, η οποία εξελίσσεται αρνητικά λαμβάνοντας διάσταση διεθνούς οικονομικού και πολιτικού ζητήματος. Η Ελλάδα αναγκάστηκε να προσφύγει για βοήθεια στην Ευρωπαϊκή Ενωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ζητώντας ένα υπέρογκο δάνειο που πιθανότατα θα ξεπεράσει τα 100.000.000.000 ευρώ, καθώς και οι αγορές πρακτικά έπαψαν να τη χρηματοδοτούν. Ακόμα και με τη βοήθεια αυτή όμως, φαντάζει αμφίβολο το αν θα αποφευχθεί εν τέλει η πτώχευση της χώρας.

Η περικοπή της δημόσιας σπάταλης σε όλα τα επίπεδα είναι αναμφίβολα αναγκαία. Αυτό ελπίζουμε πως θα επιτευχθεί με τη δέσμη οικονομικών μέτρων που ανακοινώθηκαν και αναμένουμε πως θα συνεχίσουν να ανακοινώνονται το επόμενο διάστημα.

Ομως για να αποφευχθούν τα χειρότερα πρέπει να μπούμε σε τροχιά ανάπτυξης, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας και προάγοντας εξαγωγικές δραστηριότητες ώστε να εισέλθει πλούτος στη χώρα και να αυξηθεί το εθνικό προϊόν.

Στη δύσκολη αυτή στιγμή μάλιστα, η Ελλάδα πρέπει να δει με ψυχραιμία τα στρατηγικά της πλεονεκτήματα και να επικεντρωθεί στους αντιστοίχους τομείς, στους οποίους έχουμε άμεσα αξιοποιήσιμα πλεονεκτήματα όπως ο τουρισμός, ο πολιτισμός, οι μεταφορές, ο τομέας ακόμη της ενέργειας, ο αγροδιατροφικός τομέας, η ναυτιλία και η υψηλή τεχνολογία. Θεμέλιος λίθος όμως της κρατικής και κοινωνικής δομής δεν παύει να είναι η εκπαίδευση, κομμάτι της οποίας εξακολουθούμε να είμαστε όλοι εμείς… οι φοιτητές! Πολλά λέγονται για τα προβλήματα του εκπαιδευτικού συστήματος, η επιτυχία όμως όλων αυτών των νέων στο εξωτερικό μας επιβεβαιώνει ότι το επίπεδο των νέων επιστημόνων και μηχανικών μας είναι ικανοποιητικό. Το ανθρώπινο κεφαλαίο λοιπόν είναι ένας εξαιρετικά σημαντικός πόρος για την Ελλάδα, τόσο σημαντικός που θα πρέπει να έχει κεντρική θέση σε οποιαδήποτε προσπάθεια της χώρας για ανάκαμψη της οικονομίας.

Και μιας και αναφερόμαστε στο ενεργητικό δυναμικό της χώρας μας, δηλαδή τους νέους, καλό είναι να αναφερθεί πως το υπάρχον πελατειακό σύστημα που υφίσταται στη χώρα μας έχει στρεβλώσει στην καρδιά της τη σχέση των νέων με την εργασία. Η εργατικότητα, πολύ δε περισσότερο η δημιουργικότητα, εν πολλοίς κατακρίνονται και προτάσσονται άλλα πρότυπα επιτυχίας που κινούνται μεταξύ της κακώς νοούμενης «εξασφάλισης» και του κακώς νοούμενου «πλουτισμού». Η διάθεση κεφαλαίου ευκαιρίας είναι το σημαντικότερο βήμα που πρέπει να γίνει για να μπορέσει να αναπτυχθεί η επιχειρηματικότητα των νέων. Επιπλέον, λόγω της εξαγωγικής φύσης που πρέπει να έχει η νεανική επιχειρηματικότητα για να ωφελήσει ουσιαστικά την εθνική οικονομία, είναι απαραίτητο να υπάρξει επένδυση κεφαλαίου στις νέες εταιρείες, ώστε να σχεδιάσουν και να αναπτύξουν τα προϊόντα που θα εξαχθούν.

Το σημαντικότερο όμως είναι πως η διαδικασία αυτή θα προωθήσει ένα νέο μοντέλο παραγωγής, μια νέα σχέση με την εργασία. Θα τονώσει την αυτοπεποίθηση των νέων, πραγματώνοντας τη δημιουργικότητά τους για το καλό του συνόλου και της οικονομίας, δίνοντας την ισχυρότερη δυνατή ασφαλιστική δικλίδα, ότι θα βγούμε επιτυχώς από την τρέχουσα κρίση και δεν θα επανέλθουμε σ΄ αυτή».