Ο Μάικλ Τζάκσον ζει

Στις 25 Ιουνίου πέρσι η είδηση διαπέρασε τον κόσμο σαν ηλεκτρικό ρεύμα. Ο Μάικλ Τζάκσον νεκρός. Τα εκατομμύρια θαυμαστές του σε όλον τον κόσμο θα αποχαιρετούσαν το είδωλό τους- αρκετοί από αυτούς με ένα εισιτήριο στο χέρι για τις συναυλίες που έρχονταν.

Αποχαιρετισμός στην αθωότητα, την υπερβολή, τη φαντασία, και την εκκεντρικότητα. Φόρεσαν τα λευκά γάντια τους και κατέβηκαν στην πόλη. Με τον συνηθισμένο τρόπο που τα πλήθη αποχαιρετούν τα είδωλα, ουσιαστικά δηλαδή ανανεώνοντας το ραντεβού τους για κάποια άλλη στιγμή, αργότερα, ίσως στην επόμενη γωνία κάτω από το γιγάντιο πόστερ όπου το πρόσωπο του Μάικλ Τζάκσον δεν φαίνεται καλά- το σκεπάζει το καπέλο του, με τεντωμένο το χέρι δείχνει τον ουρανό. Ο κόσμος που τον παρακολουθεί κοιτάει κι αυτός ψηλά. Αλλά ο Μάικλ, νομίζω, θέλει να προσέξουμε πιο πολύ την κίνηση στα πόδια.

Δεν πρόκειται για μιούζικαλ, ούτε ακριβώς για συναυλία- έχει βέβαια και από τα δύο στοιχεία, ως σόου- αφιέρωμα που είναι. Μάικλ Τζάκσον live. Τhriller- Live! «Ζωντανά» στη σκηνή. Θεατρικά και με τη μουσική που έγραψε την ιστορία του, από τα παιδικά του χρόνια και τους Jackson 5 ώς τις παραμονές της μεγάλης του επιστροφής με το σερί των συναυλιών που είχαν προγραμματιστεί για το Λονδίνο και για τις οποίες προετοιμαζόταν. Μύθος, χορός, μουσική, κατηγορίες, φάρμακα, ανεξήγητες συμπεριφορές, εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων σε όλο τον κόσμο. 750 εκατομμύρια αν μετράς τους δίσκους και τα CD του. Η επιτυχία από την καλή και την ανάποδη.

Το «Τhriller- Live», με το μεγάλο σουξέ στο West Εnd του Λονδίνου, αφιέρωμα στον βασιλιά της ποπ, έρχεται στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Περιοδεύει και σταματάει στην πόλη μας. Στη σκηνή του «Βadminton», ο «θίασος» ακολουθεί τα βήματα του Μάικλ: «moonwalking» στου Γουδή.

Νέοι καλλιτέχνες, που αν δεν ήταν φαν του Μάικλ από την αρχή, στον δρόμο σίγουρα μπήκαν μέσα στα ρούχα του βασιλιά, φόρεσαν το αστραφτερό του σακάκι και βγήκαν στη σκηνή. Τον κεντρικό ρόλο σε όλα αυτά βέβαια έχει η μουσική του, το εκρηκτικό μείγμα από soul, disco και blues- ο ήχος της ποπ που εξελισσόταν από το στυλ της Μotown ώς το hip hop.

Μοναδικά χαρισματικός, απευθυνόταν σε όλους, ενώ παρέμενε απόμακρος, φυλακισμένος, όπως έχουν πει, του ίδιου του τού εαυτού. Παρεξηγημένος ίσως, πιο πολύ απ΄ όλους. Ο Μάικλ που λάτρευε ο κόσμος και ο ίδιος δεν ένιωθε καθόλου καλά με τον εαυτό του. Αν μπορούσες να τον ρωτήσεις «τελικά, τι Μάικλ;», θα σήκωνε μάλλον τους ώμους τού στυλ «ξέρω κι εγώ;». Και θα άρχιζε να χορεύει. Αυτό είναι το πιο πιθανό.

ΙΝFΟ

«Τhriller- Live», στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης 1-6 Ιουνίου και στο Θέατρο «Βadminton» στην Αθήνα από τις 9 Ιουνίου για λίγες παραστάσεις.