Πάμε σινεμά

Εγκληματίας πολέμου
Ο Δημήτρης Δανίκας , προτείνει και αντιπροτείνει , ddanikas@dolnet.gr

Να προσαχθεί παρακαλώ ο ex Ρrime Μinister στο Δικαστήριο της Χάγης για εγκλήματα πολέμου. Ο Ρομάν Πολάνσκι δεν τον κατονομάζει, αλλά σαφώς τον Μπλερ δείχνει και καταδικάζει. Τουτέστιν «Ghost writer», που πάει να πει «Συγγραφέας φάντασμα». Η μόνη ταινία που περνάει τον πήχυ μιας φτωχής εβδομάδας! Τhe story
Από το ιντριγκαδόρικο μυθιστόρημα «Τhe Ghost» («Το φάντασμα») του Βρετανού συναδέλφου Ρόμπερτ Χάρις. Όπου ο πρώην πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας (Πιρς Μπρόσναν) είναι εγκλωβισμένος σε πολυτελή εξοχική κατοικία, σε απομονωμένο νησί πλησίον των ΗΠΑ. Η κοινή γνώμη εναντίον του. Απαιτεί την κεφαλή του επί πίνακι. Για εγκλήματα πολέμου. Προφανώς στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Μοναδικό του επιχείρημα για την αθώωσή του, η αυτοβιογραφία του. Εκεί, μέσα σ΄ αυτές τις σελίδες κρύβεται το μυστικό του. Έτσι, μισθώνει «συγγραφέα-φάντασμα» για να ρετουσάρει τα απομνημονεύματά του (Γιούαν ΜακΓκρέγκορ). Το «φάντασμα» καταφθάνει και, αντί για μολύβι και χαρτί, μπαίνει σ΄ έναν λαβύρινθο από ίντριγκες, πλεκτάνες και μυστήρια. Ενδιαμέσως πέφτει και στο κρεβάτι με την κυρία… Μπλερ (Ολίβια Ουίλιαμς).

Η σκηνοθεσία
Δικαίως ο Ρομάν Πολάνσκι (σήμερα 77 και να τα χιλιάσει) κέρδισε την Αργυρή Άρκτο, δηλαδή το βραβείο σκηνοθεσίας της τελευταίας Μπερλινάλε. Διαχειρίζεται όσο καλύτερα μπορούσε μια περίπλοκη ιστορία. Που αρχίζει ως σκάνδαλο και καταλήγει σε συνωμοσία. Η τελειομανία του εμφανής, ακόμα και στην τελευταία λεπτομέρεια της ταινίας.

Το καστ
Καλύτεροι όλων ο Πιρς Μπρόσναν (ναι, ο Τζέιμς Μποντ, ο οποίος σαρκάζει τον ρόλο του) και η αισθησιακή και πανούργα Ολίβια Ουίλιαμς. Ο Γιούαν ΜακΓκρέγκορ στα γνωστά. Απλώς περιφέρει το σαρκίο του πουλώντας το όνομά του, το οποίο ανέδειξε με το «Τrainspotting» (1996).

Να το δω;
Η μόνη αξιοπρεπής και ενδιαφέρουσα ταινία αυτού του φτωχού επταήμερου!
Τουρλουμπούκι

180 μοίρες» η κομεντί του Νικόλα Δημητρόπουλου, όπου διαρρήκτης (Μιχάλης Μαρίνος) μπουκάρει σε πολυτελή κατοικία και φεύγει με την κυρία (Παναγιώτα Βλαντή). Μα γιατί; Επειδή ο σύζυγος (Βλαδίμηρος Κυριακίδης), όχι μόνο έκανε παιχνίδι με τη γραμματέα του, αλλά από πάνω εξαπατούσε σε όλα την κυρία. Τake five τώρα μακάκα!

Να το δω;
Ανέκδοτο!
Μαρτσέλο ντε Νίρο

Ρόμπερτ ντε Νίρο σε ρόλο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι. Πρόκειται για το ριμέικ της συμπαθέστατης «Stanno Τutti Βene» («Είναι όλοι τους καλά») του Τζουζέπε Τορνατόρε και του 1990. Είκοσι χρόνια μετά, ο Ρόμπερτ ντε Νίρο στον ρόλο του Μαστρογιάνι με σκηνοθέτη τον Κερκ Τζόουνς. Ένας μεροκαματιάρης συνταξιούχος, που για την οικογένειά του έκανε το σκατό του παξιμάδι, διασχίζει τη χώρα προκειμένου να χαρεί κι αυτός από την επιτυχία των παιδιών του!

Ο πρώτος καλλιτέχνης στη Νέα Υόρκη (Όστιν Λάιζι). Η Έιμι (Κέιτ Μπέκινσεϊλ) στελεχάρα σε διαφημιστική στο Σικάγο. Ο Ρόμπερτ (Σαμ Ρόκγουελ) διευθυντής ορχήστρας στο Ντένβερ. Και η Ρόζι (Ντρου Μπάριμορ) χορεύτρια σε μεγάλο σόου στο Λας Βέγκας. Έτσι είναι ή έτσι θέλει ένας πατέρας να βλέπει τα παιδιά του;

Να το δω;
Μικρή ταινία, απροσμέτρητη ευαισθησία
Viagra ολέ!

Πανέξυπνη και άκρως διασκεδαστική ιδέα. Όμως το σκηνοθετικό περιτύλιγμα άχρωμο, απρόσωπο και φτωχό. Το λένε «Ηoly Water»- «Αγιασμός».

Σαν ανέκδοτο που στο βάθος προμοτάρει τη θηριώδη φαρμακευτική Ρfizer. Όπου τέσσερις καντέμηδες σε ιρλανδικό χωριό τού «πουθενά» αποφασίζουν να ληστέψουν φορτηγό πλήρες Viagra, αξίας εξήντα εκατομμυρίων δολαρίων. Με απώτερο προορισμό την Ολλανδία, με την ελεύθερη αγορά «ουσιών»! Και πράγματι. Ενδεδυμένοι ως τριχωτές καλόγριες καταφέρνουν να βάλουν στο χέρι το φορτηγό και στη συνέχεια να το παρκάρουν σε αχυρώνα όπου κάτωθεν τρέχει νερό. Το έδαφος υποχωρεί, το φορτίο βουλιάζει και το νερό του χωριού μετατρέπεται σε θαυματουργό του Καματερού. Άπασες και άπαντες το κάνουν παντού. Στην κουζίνα, στο σαλόνι, στην παμπ.

Με έναν σμπάρο δύο τρυγόνια: και πλάκα, και διαφήμιση της φαρμακευτικής εταιρείας. Το σενάριο είναι του Μάικλ Ο΄Μάχονι και η σκηνοθεσία του Τομ Ριβ. Πρόβλημα εδώ. Διότι επίπεδη και κατώτερη των περιστάσεων η διαχείριση της εικόνας. Εκτός της αγνώριστης (λόγω ηλικίας) Λίντας Χάμιλτον, άπαντες σχεδόν άγνωστοι στο ευρύτερο κοινό.

Να το δω;
Με μπόλικο δισταγμό!