Το μέλλον της νέας γενιάς

Ο κ. Βασίλης Πης, από την Κω, γράφει για τις σημερινές συνθήκες ζωής και τη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος:

«Είμαι ένας αυτοκινούμενος barcode που κάποτε θα λήξω, νοτιοανατολικά των Δωδεκανήσων, από το νησί της Κω. Θέλω να βγάλω την κραυγή του κυνηγού των σπηλαίων. Δυσκολεύομαι. Είμαι ένα εργατικό και υπάκουο μυρμήγκι για τις τράπεζες, τον δημόσιο τομέα, τις υπεραγορές τροφίμων και ποτών, τις επιχειρήσεις καυσίμων, την ιδιωτική τηλεόραση, που η χαρακτηριστική τοξωτή κεραία μου, προς το παρόν, μου δίνει δυνατότητα πλήθους επιδέξιων ελιγμών.

Μου αφαιρούν σταδιακά το δικαίωμα να ζήσω με αξιοπρέπεια. Εναντιώνομαι. Η μόνη μου άμυνα είναι να επιβιώσω κτυπώντας τα τύμπανα του πολέμου. Μη σκοτώνετε τη νέα γενιά στα θρανία, τα φροντιστήρια, την τηλεόραση. Ένας γενναίος πρωθυπουργός θα καταργούσε τα φροντιστήρια και θα πραγματοποιούσε σταδιακή ένταξη των καθηγητών στη δημόσια εκπαίδευση. Θα καταργούσε τις παρελάσεις και θα υποχρέωνε τους μαθητές μαζί με τους δασκάλους και καθηγητές να ετοιμάσουν εργασία για εκείνη την ημέρα. Θα τους μάθαινε να σκέφτονται και μετά να αναζητούν πληροφορίες στο Διαδίκτυο, όπου η επεξεργασία τους είναι η πρόκληση και όχι η αναζήτηση. Θα επέβαλε υποχρεωτική ανάγνωση τουλάχιστον πέντε λογοτεχνικών βιβλίων, ελληνικών και ξένων, καθ΄ όλη τη διάρκεια του σχολικού έτους. Θα συνέτασσε ένα διαφορετικό πρόγραμμα σχολικής εργασίας, ανακουφίζοντας τους μαθητές και τους γονείς τους. Θα χώριζε την Εκκλησία από το Κράτος και θα έστελνε στην Κόλαση τα καρτέλ.

Ένας γενναίος πρωθυπουργός θα υποχρέωνε τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια να εντάξουν στο πρόγραμμά τους και εκπομπές που θα αφορούν την άλλη Ελλάδα, της δημιουργίας σε κάθε επίπεδο τέχνης, της ελευθερίας, της αλληλεγγύης. Ένας γενναίος πρωθυπουργός μπορεί να διδαχθεί από τα σφάλματα και τους πειραματισμούς του παρελθόντος;».