ΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ

Το αγόρι (ο μικρός Αυστραλός Κόντι Σμιτ-ΜακΦί) είναι ο αφηγηματικός πρωταγωνιστής στην κινηματογραφική μεταφορά του Δρόμου από τον Τζον Χίλκοουτ (Οdeon). Η σκηνοθεσία του Τζον Χίλκοουτ κατάφερε να μεταγράψει το μυθιστόρημα του ΜακΚάρθυ δίχως να εγκλωβίσει την κινηματογραφική ιστορία στο βιβλίο, αλλά ούτε να χρησιμοποιήσει το βιβλίο ως πρόσχημα ιστορίας. Η ζοφερή και γκρίζα ατμόσφαιρα μιας ολοκληρωτικής καταστροφής και οι εφιαλτικές σκηνές με τις κανιβαλικές συμμορίες αναπαρίστανται πειστικά δίχως να διολισθαίνουν σε οποιαδήποτε εικονογραφική υπερβολή. Και από την άλλη, αφηγηματική ποίηση και ανθρωπιά απέφυγαν τον σκόπελο ενός παρελκυστικού μελό. Οι σχεδόν αυτούσια μεταφερμένοι από το μυθιστόρημα διάλογοι αποδείχθηκαν τμήμα οικείο και αρμονικά ενσωματωμένο στην ταινία. Και από όσα ευλόγως δεν συμπεριλήφθηκαν, όσα δεν έμειναν στη φαντασία του θεατή, εικονογραφήθηκαν με δραματική ένταση αλλά δίχως παράταιρη υπερβολή. Καίριο ρόλο παίζει και η μουσική του Νικ Κέιβ, που συμπληρώνει τον λόγο δίχως να τον υπονομεύει. Εντυπωσιακός, απελπισμένος και αποφασισμένος ο Βίγκο Μόρτενσεν (στον ρόλο του πατέρα), μοιάζει βγαλμένος από μύθο διαχρονικό, ανταλλάσσει με τον γιο του φράσεις που εκφράζουν τα όρια της εκκωφαντικής μοναξιάς τους: «Θα πέθαινα για να είμαι μαζί σου»