ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Προλεγόμενα στον Καβάφη

Η επιστημονική προσφορά του Ι. Α. Σαρεγιάννη (1898-1962) αναγνωρίστηκε στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Υπήρξε ιδρυτής της φυτοπαθολογικής έρευνας, εξελέγη καθηγητής και δίδαξε στην Ανώτατη Γεωπονική Σχολή. Για το επίπεδο των εργασιών του ειπώθηκε πως «θα μπορούσε να είχε πάρει βραβείο Νόμπελ». Ως κριτικός της λογοτεχνίας παρέμενε στους αφανείς που συνέβαλαν στην ανάδειξη του καβαφικού έργου. Αναγεννησιακή προσωπικότητα, θύμιζε μορφές παλαιότερων εποχών, όπου «οι άνθρωποι δεν γνώριζαν το ένα επάγγελμα, τη μια αλαζονεία, αλλά ήταν συγχρόνως ποιηταί και μουσικοί και ηθοποιοί». (Περιοδικό Αλεξανδρινή Τέχνη, 1/1927) Γεννημένος στην Αλεξάνδρεια, γνώριζε προσωπικά τον Καβάφη από το 1915, θαύμασε και εκτίμησε αμέσως- και διά βίου- «το πιο τίμιο- τη μορφή του». Στις πρώτες του κριτικές, δημοσιευμένες ενόσω ζούσε ο ποιητής, μάθαινε τις αντιδράσεις του από την αλληλογραφία που διατηρούσε μαζί του. Αν και ο Σαρεγιάννης δεν έγραψε ποτέ, όπως θα ήθελε, ένα ολοκληρωμένο βιβλίο για τον Καβάφη, τα ευθύβολα (διάνα) και διεισδυτικά σχόλιά του παίρνουν δικαιωματικά τη θέση τους ανάμεσα στα (πολύ λίγα) σοβαρά γραψίματα με την απρόσωπη και υπομνηματογραφική μέθοδό τους. Ο Ζήσιμος Λορεντζάτος τα χαρακτήρισε «σα μια κυκλική προέκταση των ποιημάτων, σα μια πεζή συνέχειά τους», που θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν «ως προλεγόμενα σε κάθε μελλοντική καβαφική κριτική».