ΞΑΦΝΙΚΑ ΟΛΑ ΑΝΑΔΥΟΝΤΑΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΜΕΝΑ

Το πώς καταφέρνει σ΄ αυτό το μικρό βιβλίο η θεατρική συγγραφέας και σκηνοθέτης Σελιά Ουντάρ να αναδείξει την πορώδη υφή του χρόνου και του χώρου είναι απορίας άξιον. Με λιτά μέσα υποδηλώνει τα πάντα, μέσω μιας γραφής ολιστικής, σκληρά ποιητικής, που μιλά μέσω θραυσμάτων. Οι λέξεις συναντούν τη μελαγχολία ενός βλέμματος, την υπόρρητη βία των παιδιών, την αιωνιότητα των αρχετυπικών τοπίων (η έρημος, η λίμνη, τα βουνά, οι ουρανοί), και αίφνης όλα αναδύονται αναβαπτισμένα, κυρίως τα καθημερινά και προφανή, αυτά που πάνω στην επιφάνειά τους γλιστρά συνήθως αδιάφορα το βλέμμα μας. Η πραγματικότητα του σύγχρονου κόσμου δίνεται μόνο υπαινικτικά (φτώχεια, μεταναστεύσεις, μαζικά ταξίδια). Εντέλει πρόκειται για μια ταινία δρόμου, γι΄αυτό άλλωστε και η αναφορά στον Μάρκο Πόλο. Μόνο που στις μέρες μας, μοιάζει να μας λέει η Ουντάρ, η πραγματικότητα έχει ποδοπατηθεί πριν καλά καλά αποκαλυφθεί. Στο χέρι μας είναι να την επαναναδείξουμε. Με απλά μέσα, χωρίς υπογραμμίσεις και προπάντων με λίγες λέξεις.