Το βαρύ πυροβολικό
Ζυράννα Ζατέλη: στο καινούργιο της μυθιστόρημα αγγίζει το ζήτημα της αιμομιξίας
Η Εκάτη της ελληνικήςπεζογραφίας Ζυράννα Ζατέλη στο Πάθος χιλιάδες φορές (Καστανιώτης), παρέδωσε το δεύτερο βιβλίο της τριλογίας που άρχισε με το μυθιστόρημα Ο θάνατος ήρθε τελευταίος ξαναφέρνει στη ζωή τους νεκρούς του πρώτου βιβλίου. Έπειτα από τον θάνατο μιας φίλης της η δεκατριάχρονη υπνοβάτης Λεύκα οριστικοποιεί την ψυχική της απομόνωση και ενήλικη πια αποδέχεται τον ρόλο του ψυχοπομπού της μικρής της πόλης.
Στο πολυαναμενόμενο μυθιστόρημά της Φωτιές του ΙούδαΣτάχτες του Οιδίποδα (Καστανιώτης) η Ρέα Γαλανάκη μάς ανοίγει βασιλική οδό προς τις κλειστές κρητικές κοινωνίες με ηρωίδα μια νεαρή Ελληνοεβραία δασκάλα που φτάνει στην Κρήτη το 2000 για να υπηρετήσει σε ορεινό χωριό.
Σπάνια ντοκουμέντα φωτίζουν τα κρυμμένα της πρόσφατης πολιτικής ιστορίας και μπλέκουν αριστοτεχνικά το πασχαλινό έθιμο της καύσης του Ιούδα με τον μύθο του Οιδίποδα.
Ένα κορίτσι που διάβαζε Ρίτσο και Όμηρο στο φως του φεγγαριού, μια χαροκαμένη μάνα και μια Κρητικοπούλα… σταχτοπούτα. Τα τρία αφηγήματα της Μάρως Δούκα «Η πηγάδα», « Κάτι άνθρωποι » και « Αθοπετού » επανεκδίδονται από τον Πατάκη για να διαβαστεί ωριμότερα το σύνολο του έργου μιας συγγραφέως που προηγήθηκε κατά πολύ της εποχής της. Η συλλογή συνοδεύεται από την κριτική του Αλέξανδρου Κοτζιά για τη νεαρή τότε συγγραφέα. Ο ορισμός του δυσαναπλήρωτου κενού όσον αφορά τη λογοτεχνική κριτική και όχι μόνον.











