Ωδή στους μετέωρους

ΠΕΝΤΕ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ, ΕΝΑΣ ΚΥΚΛΟΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΚΟΙΝΑ
ΣΥΝΔΕΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΗΡΩΕΣ ΜΟΥΣΙΚΟΥΣ, ΓΡΑΜΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ
ΣΤΥΛΙΣΤΑ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ, ΤΟΝ ΚΑΖΟΥΟ ΙΣΙΓΚΟΥΡΟ
Στην πρώτη ιστορία «Ο τροβαδούρος της αγάπης», ο Πολωνός κιθαρίστας Γιαν παίζει στα υπαίθρια καφέ της Βενετίας σε μια ορχήστρα Τσέχων και εκεί συναντάει τον αγαπημένο του Αμερικανό τραγουδιστή που παραθερίζει με τη γυναίκα του. Εκείνος του προτείνει να κάνουν καντάδα με τη γόνδολα στην καλή του, μια καντάδα όμως του αποχωρισμού. Στο «Με ήλιο ή βροχή» ο Ρέι, δάσκαλος Αγγλικών, επισκέπτεται στο Λονδίνο μια παλιά φίλη του που συζεί με τον καλύτερο φίλο του και με την οποία στο παρελθόν είχαν κοινά μουσικά γούστα. Το ζευγάρι περνάει κρίση και, ενώ η παρουσία του ήρωα υποτίθεται ότι θα είχε διαμεσολαβητικό χαρακτήρα, τελικά αυτός διαπράττει μόνον γκάφες.

Στο «Μάλβερν Χιλς», ένας απογοητευμένος περιφερόμενος κιθαρίστας αποφασίζει να εργαστεί στο εξοχικό εστιατόριο της παντρεμένης αδελφής του. Εκεί συναντάει ένα ντουέτο Γερμανών φολκ τραγουδιστών και ανάμεσά τους αναπτύσσεται μια ιδιόμορφη σχέση αφού το ντουέτο ξετρελαίνεται πρωτίστως με τη μουσική του. Στο σουρεαλιστικό «Νυχτερινό», ο 37χρονος σαξοφωνίστας, που τον έχει εγκαταλείψει η γυναίκα του, κάνει πλαστική εγχείρηση στο πρόσωπο με τα λεφτά που του προσφέρει εκείνη για εξιλέωση. Αυτός πιστεύει ότι ίσως βελτιωθεί η καριέρα του και αναρρώνει ινκόγκνιτο στο δωμάτιο ενός πολυτελούς ξενοδοχείου του Μπέβερλι Χιλς, έχοντας δίπλα του μια εκκεντρική Αμερικανίδα, που δεν είναι παρά η σύζυγος του Αμερικανού τραγουδιστή της πρώτης ιστορίας.

Ύστερα από μια σειρά παρανοϊκές περιπέτειες μέσα στο ξενοδοχείο, αυτός καταλήγει: «Πρέπει να κοιτάξω μακριά, ίσως η ζωή είναι πράγματι πολλά άλλα ακόμη πράγματα εκτός από το να αγαπάς κάποιον».

Στους «Βιολοντσελίστες» ο αφηγητής, παίζοντας σε μια μπάντα, αναγνωρίζει τον Ούγγρο Τίμπορ που παλιότερα ήταν μαζί τους. Ο Τίμπορ είχε γνωρίσει την Αμερικανίδα Ελοΐζ, που ισχυριζόταν ότι κι εκείνη ήταν βιολοντσελίστρια. Η σχέση τους θύμιζε μούσας και μαθητευόμενου, ώσπου ο Τίμπορ ανακάλυψε ότι η Ελοΐζ ουδέποτε ήξερε να παίζει. «Πρέπει να καταλάβεις ότι είμαι βιρτουόζος» του έλεγε, «απλώς ένας βιρτουόζος που δεν έχει ακόμη ξετυλίξει το ταλέντο του».