Η νουάρ καθημερινότητα ενός πορνoσυγγραφέα

Ο ΠΟΛΥΓΡΑΦΟΤΑΤΟΣ ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΓΟΥΕΣΤΛΕΪΚ
(1933-2008) ΣΥΝΘΕΤΕΙ ΕΝΑ ΔΡΑΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ
ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΣΑΡΚΑΣΤΙΚΟ ΑΦΗΓΗΜΑ ΜΕ ΘΕΜΑ
ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ-ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΟΣ
ΠΟΡΝΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΩΝ. Η
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΘΑ ΑΠΟΦΛΟΙΩΘΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΝΑ
ΜΗΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΠΑΡΑ ΕΝΑΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ ΠΥΡΗΝΑΣ
ΕΣΩΤΕΡΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΠΟΥ ΑΝΑΖΗΤΕΙ
ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗ
ΤΑΣ
«Τ α αγόρια δεν αυνανίζονται σ΄ αυτά τα βιβλία. Αυνανίζονται με αυτά», λέει μέσα στην απόγνωσή του ο Έντγουιν Τόπλις, ένας 25χρονος απόφοιτος Αμερικανικής Φιλολογίας που βιοπορίζεται γράφοντας ένα πορνό τσέπης τον μήνα (πενήντα χιλιάδες λέξεις) και δημοσιεύοντάς το με το ψευδώνυμο του κολλητού του από το πανεπιστήμιο. Ο Εντ ήταν ανέκαθεν κάποιος άλλος. Αναποφάσιστος ως προς την ακαδημαϊκή του καριέρα, δειλός περί τα ερωτικά, ενοχικός και υπερευαίσθητος, θα βρεθεί παντρεμένος ήδη από το τρίτο έτος των σπουδών του με την πρώτη κοπελιά που θα τύχει στον δρόμο του, όταν αυτή μένει έγκυος. Όταν ο κολλητός του που έχει ήδη αρχίσει να κάνει καριέρα ως συγγραφέας βιβλίων τσέπης (κατασκοπικών και ροζ) του προτείνει δουλειά σ΄ έναν εκδοτικό οίκο, δανείζοντάς του μάλιστα το ψευδώνυμό του, ο Εντ θα δεχθεί. Τα λεφτά είναι καλά, και η δουλειά, μετά τον πρώτο μήνα, εύκολη. Τα βασικά σενάρια όλα κι όλα τέσσερα και οι σέξι παραλλαγές τους άπειρες. Αλλά ο κολλητός τον έχει προειδοποιήσει: «Τη δουλειά αυτή δεν μπορείς να την κάνεις για πάντα. Θα πρέπει να βρεθούν άλλες συγγραφικές διέξοδοι».

Ο Εντ δεν παίρνει στα σοβαρά την προειδοποίηση. Τα χρήματα είναι απαραίτητα και οι οικογενειακές υποχρεώσεις δυσβάσταχτες. Έχει αισίως φθάσει τα είκοσι οκτώ βιβλία, αν και τον τελευταίο καιρό ασθμαίνοντας. Κι ενώ οι φίλοι του εγκαθιδρύονται στο συγγραφικό στερέωμασε λαϊκά περιοδικά και φτηνοσειρές που, σε κάποιες χώρες, κατατάσσονται σε άλλα ράφια από τον Ντοστογιέφσκι και τον Μούζιλ- ο ίδιος είναι κολλημένος στο εικοστό ένατο πορνό του. Η έμπνευση έχει στερέψει, η περαιτέρω παράλλαξη των ίδιων και των ίδιων ιστοριών μοιάζει αδύνατη. Αντί να εφευρίσκει γραμματείς και μπέιμπι σίτερ που δίνονται ολόψυχα στον έβδομο στόλο, σε πάρκινγκ, μοτέλ και αεροπλανοφόρα, κωλυσιεργεί ψάχνοντας μέσα του τα αίτια της αποτυχίας του. Από τη μια ξεδιπλώνεται το μουντό παρελθόν του κάπου στα σύνορα της Πολιτείας της Νέας Υόρκης με τον Καναδά, με τις στερήσεις, τις διαψεύσεις και τις επιλογές που δεν ήταν δικές του. Από την άλλη τον πνίγει ένα γκριζωπό οικογενειακό παρόν με μια γυναίκα που ουδέποτε ερωτεύθηκε πραγματικά, με μια κόρη που ποτέ δεν θέλησε, μ΄ έναν επαγγελματικό περίγυρο στον οποίο ουδέποτε διείσδυσε. Γιατί η μεγαλύτερη παγίδα είναι η φιλοδοξία, και ο Εντ αφέθηκε να πιστεύει ότι θα γίνει πραγματικός συγγραφέας κι όχι ένα «πορνοζόμπι για ροζ ιστορίες». Κάτι που μοιάζει ανέφικτο.

Και όμως… και όμως. Καθώς αγωνίζεται απεγνωσμένα να συνενώσει τα κεφάλαια μιας νέας- πλην όμως παλαιότατης- ροζ ιστορίας, διεισδύουν στο κείμενο έξοχες σελίδες εν είδει εσωτερικού μονολόγου, που ο μεν Εντ θεωρεί άχρηστες, εμείς όμως αποκομίζουμε ιδιαίτερη τέρψη διαβάζοντάς τες. Σ΄ αυτές παρελαύνουν τυπικές σκηνές συζυγικής καθημερινότητας, υποβόσκουσα βία, κυρίως όμως εξαιρετικής δύναμης φαντασιώσεις. Καθώς οι τελευταίες περνάνε σταδιακά στο χαρτί- καθώς δηλαδή ο Εντ γράφει τις φαντασιώσεις του με τη γυναίκα του φίλου του ή με τη δεκαεπτάχρονη μπέιμπι σίτερ- θα επέλθει η καταστροφή. Ενώ προσπαθεί να αποκαταστήσει τη συζυγική σχέση και προς στιγμήν τα πάει σχετικά καλά, ξυπνάει στη γυναίκα του, την Μπεθ, ένα προ πολλού ξεχασμένο ενδιαφέρον. Έπειτα από μια βραδιά καλού σεξ και αναστημένης τρυφερότητας, εκείνη θ΄ ανασκαλέψει ύστερα από καιρό τα χαρτιά του από πραγματικό ενδιαφέρον. Έτσι όμως θα ανακαλύψει τις καταγεγραμμένες φαντασιώσεις του με τα πραγματικά πρόσωπα του περίγυρού τους, αλλά και τις σκέψεις του για την ίδια σε καιρούς κρίσης. Άλλωστε κάτι τέτοιο δεν είναι τα ημερολόγια; Το φανταστικό θα εκληφθεί για πραγματικό και η Μπεθ θα πακετάρει, θα πάρει τη μικρή και θα καταφύγει στο πατρικό της, καταγγέλλοντας ταυτόχρονα τον Εντ για βιασμό της ανήλικης μπέιμπι σίτερ. Τα αδέλφια της θα αναλάβουν να εκδικηθούν, η αστυνομία θα βρεθεί στο κατόπι του, ο Εντ θα περιφέρεται από τον Στρατό της Σωτηρίας σε πολυκαταστήματα όπου θα δακτυλογραφεί δεκαπεντασέλιδα κεφάλαια με τους εσωτερικούς του μονολόγους, μέχρις ότου αποφασίσει ν΄ αποστείλει το περίεργο χειρόγραφό του στον εκδοτικό οίκο μαζί με την παραίτησή του.

Κι εμείς αφηνόμαστε να πιστέψουμε ότι αυτό ακριβώς το χειρόγραφο, αν και δεν τηρεί τις προδιαγραφές του πορνό, θα γίνει δεκτό εξασφαλίζοντας τη σωτηρία στον ήρωά μας. Γιατί πρόκειται για ένα κείμενο που ρουφιέται απνευστί, παρά το ότι τα ξεκαρδιστικά γέλια των πρώτων σελίδων ενδέχεται να μεταβληθούν σε παγωμένα χαμόγελα καθ΄ οδόν.