«Εγώ έκανα μια επιλογή ζωής»

Ο Ροζάριο Κροτσέτα έχει αποφασίσει να θέσει υποψηφιότητα σε αυτές τις ευρωεκλογές, ως υποψήφιος της Αριστεράς, του Δημοκρατικού Κόμματος. Απόψε θα βγει στους δρόμους της Κατάνιας, θα πάει στα στέκια των νέων και θα μιλήσει μαζί τους. Δεν έχει κανονίσει τίποτα. Η Κατάνια είναι η πόλη των νέων, μια φοιτητούπολη. Ο Κροτσέτα ξεκινά μπροστά με τη συνοδεία του, εγώ και η Τζουζεπίνα ακολουθούμε με τη Vespa. Τρελή κυκλοφορία, κόρνες και μουσική από τα μπαρ στην πολυσύχναστη Via Εtnea. Ο Κροτσέτα κατεβαίνει στην Πλατεία Μπελίνι, κοντά στο σπίτι όπου γεννήθηκε ο μεγάλος συνθέτης. Νεολαίοι, ξέγνοιαστοι, στα σκαλιά, έξω από τα μπαρ, αγγίζονται, φλερτάρουν, γελάνε, φιλιούνται.

Ο Κροτσέτα πλησιάζει μια ομάδα νέων. Ταυτόχρονα οι φρουροί έχουν τα μάτια τους δεκατέσσερα και προσπαθούν να τους «σκανάρουν».

Κάποιοι από την παρέα γνωρίζουν τον Κροτσέτα. Πιάνουν κουβέντα. Δυο άλλοι νέοι πλησιάζουν την παρέα και θέλουν να του μιλήσουν. Ανταλλάσσουν κουβέντες, γελάνε λίγο και συζητούν σοβαρά για πολύ. Ένας νεαρός διακόπτει: «Εγώ σιχαίνομαι τους πολιτικούς», του λέει. «Είμαι είκοσι τεσσάρων χρόνων. Έχω τελειώσει το πανεπιστήμιο, εργάζομαι σε δύο δουλειές, χτίστης και σερβιτόρος και δεν τα βγάζω πέρα.

Γιατί αυτή η κατάσταση;».

«ΑΝ ΔΕΝ ΕΚΛΕΓΕΙ…». Προσπαθώ να πλησιάσω, να βγάλω μια φωτογραφία. Ένας από τους αστυνομικούς με πιάνει δυνατά από το μπράτσο. Μετά θυμάται ποιος είμαι και με αφήνει. Τον λένε Σαλβατόρε, είναι από την Τζέλα, εδώ και τέσσερα χρόνια στη φρουρά του Κροτσέτα. Πιάνουμε για λίγο κουβέντα. Μου λέει πως είναι δύσκολο να είσαι αστυνομικός στην Ιταλία, ειδικά στη Σικελία. Μιλά για τον Κροτσέτα με τα καλύτερα λόγια και ανησυχεί για το μέλλον του. «Κανένας πολιτικός δεν τόλμησε να πολεμήσει τη Μαφία στα μέρη μας όπως ο Ροζάριο» λέει. «Στην Ιταλία οι δήμαρχοι δεν έχουν το δικαίωνα να εκλεγούν για περισσότερες από δύο θητείες. Εάν δεν εκλεγεί στην Ευρωβουλή ο Ροζάριο δεν θα έχει πια την αστυνομική συνοδεία. Θα πρέπει να φύγει από την Ιταλία, αλλιώς θα τον σκοτώσουν», προσθέτει.

«Τι είναι η Μαφία για σένα Σαλβατόρε;» τον ρωτώ. «Είναι κάτι που αρχίζει από τα καρτέλ στην αγορά και την προστασία στα νυχτερινά κέντρα, φθάνει επάνω, στην εξουσία και απλώνεται παντού στον κόσμο. Οι παλαιοί μαφιόζοι ήταν αγρότες. Οι νέοι είναι σπουδασμένοι, εκλέγονται βουλευτές, διακινούν τεράστια ποσά, ελέγχουν κυβερνητικές επιτροπές», απαντά.

Ο Σαλβατόρε μού λέει ότι δεν θέλει να μιλήσει άλλο. Ο Κροτσέτα φεύγει από την παρέα των νέων. Τον πλησιάζω με την άδεια των αστυνομικών. Του λέω ότι είναι ο δεύτερος Ιταλός που συναντώ με αστυνομική συνοδεία. Πέρυσι είχα συναντήσει τον Ρομπέρτο Σαβιάνο, στον στρατώνα των Καραμπινιέρι στη Νάπολι. Του κάνω την ίδια ερώτηση που είχα κάνει και στον Σαβιάνο: «Φοβάσαι για τη ζωή σου;». Με κοιτά, καπνίζοντας πάντα το τσιγάρο του. «Κοίταξε, εγώ είμαι πολιτικός, ούτε ήρωας ταινίας ούτε θύμα. Έχω κάνει μια επιλογή ζωής και αναλαμβάνω την ευθύνη», μου απαντά. Του εύχομαι καλή τύχη. «Αν ξαναέρθεις στη Σικελία, έλα να μας βρεις στην Τζέλα», μου λέει. «Έχουμε μία από τις πιο πλούσιες βιβλιοθήκες της Σικελίας. Στα μέρη μας δεν υπάρχει μόνο η Μαφία».