«Αρουραίοι» στο εμπόριο βρεφών

Το «Γερμανικό Θέατρο» («Ντόιτσες Τεάτερ») του Βερολίνου έρχεται για πρώτη φορά στην 126χρονη ιστορία του στην Ελλάδα με τους «Αρουραίους» του Χάουπτμαν
Λαϊκή συνοικία του Βερολίνου. Η υπηρέτρια ενός πρώην διευθυντή θεάτρου, που κάνει πια ιδιωτικά μαθήματα στη σοφίτα του σπιτιού του, δέχεται να πουλήσει το ανεπιθύμητο μωρό της, που έχει γεννήσει στη σοφίτα αυτή, στη γυναίκα ενός οικοδόμου η οποία μόλις έχει χάσει το δικό της νεογέννητο και θέλει να το αντικαταστήσει, κρυφά από τον απόντα σε άλλη πόλη άντρα της, στη συνέχεια όμως μετανιώνει και το διεκδικεί. Η γυναίκα αρνείται να το δώσει, εξυφαίνει ολόκληρη συνωμοσία, βάζει τον εγκληματία αδελφό της να δολοφονήσει τη μάνα αλλά τα «εν ονόματι της αγάπης» εγκλήματά της θα αποκαλυφθούν και θα αυτοκτονήσει: «Οι αρουραίοι» του Γκέοργκ Χάουπτμαν. Που μας φέρνει, σε σκηνοθεσία (2007) Μίκαελ Ταλχάιμερ, στο Φεστιβάλ Αθηνών το πρωτοεμφανιζόμενο στην Ελλάδα, ηλικίας και παράδοσης 126 χρονών, «Ντόιτσες Τεάτερ» («Γερμανικό Θέατρο») του Βερολίνου – ο τρίτος, μετά τη «Σάουμπίνε» (2006 και 2008) και τη «Φόλκσμπίνε» (2007), μεγάλος βερολινέζικος θίασος που καλεί την τελευταία τετραετία το Φεστιβάλ.

Στο άπαιχτο στην Ελλάδα έργο του, που έκανε πρεμιέρα το 1911 στο θέατρο «Λέσινγκ» του Βερολίνου, ο Χάουπτμαν (1862- 1946), τιμημένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας την επόμενη χρονιά- το 1912- και λάτρης της αρχαίας Ελλάδας, από τους βασικούς εκπροσώπους του νατουραλισμού, τολμά μια αδυσώπητη κριτική των κοινωνικών συνθηκών που συνθλίβουν τον άνθρωπο.

Πόσο όμως ένα κείμενο που εκπροσωπεί την εποχή του και ένα κίνημα συνδεδεμένο μαζί της ενδιαφέρει τον σημερινό θεατή; Φαίνεται πως ο 44χρονος σήμερα σκηνοθέτης Μίκαελ Τάλχαϊμερ που, άλλωστε, είχε ήδη ανεβάσει δύο έργα του Χάουπτμαν- «Οι μοναχοί άνθρωποι» στο «Ντόιτσες» και «Ρόζα Μπερντ» στο Θέατρο «Ταλία» του Αμβούργου-, από τα ισχυρά ονόματα του γερμανικού θεάτρου σήμερα, έχει καταφέρει να το συνδέσει με το παρόν- σκηνοθεσία, ερμηνείες, ένα σκηνικό- έκπληξη του Όλαφ Άλτμαν- σε μία παράσταση που όλα λένε πως «το απογειώνει στη σφαίρα του μεγάλου θεάτρου».

Ο συγγραφέας του χαρακτηρίζει τους «Αρουραίους» ως «βερολινέζικη τραγικωμωδία». Λέει ο σκηνοθέτης: «Το γέλιο είναι πολύ σημαντικό στο θέατρο, ένα είδος απελευθέρωσης ή ανακούφισης. Αλλά από προσωπική οπτική έχω περισσότερο την τάση προς τη δραματική ή την τραγική πλευρά των πραγμάτων. Αυτό δεν σημαίνει πως η γενική προοπτική του κόσμου είναι περισσότερο σκοτεινή παρά ελαφριά. Είναι μια προσωπική κλίση». Ο βραβευμένος Μίκαελ Τάλχαϊμερ που άρχισε ως μουσικός- ντράμερ- και έπαιξε επί δέκα χρόνια ως ηθοποιός έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο το 1997. Η μεγάλη επιτυχία ήρθε το 2000 με το «Λίλιομ» του Φέρεντς Μόλναρ και το «Οικογενειακή γιορτή» του Τόμας Βίντερμπεργκ που ανέβασε, αντίστοιχα, στο Αμβούργο και τη Δρέσδη: και τις δύο παραστάσεις συμπεριέλαβε στο πρόγραμμά του το «Τheatertreffen» του Βερολίνου όπου, έως το 2007, παίχτηκαν άλλες τρεις δουλειές του. Ο Τάλχαϊμερ έχει συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα γερμανικά Θέατρα και Φεστιβάλ ενώ παραστάσεις του έχουν παιχτεί σε όλο τον κόσμο.

ΙΝFΟ

Στις 9 και 10 Ιουνίου, στις 21.00, «Πειραιώς 260/ Χώρος Η». Με ελληνικούς υπέρτιτλους. Εισιτήρια: 30, 20, 15 ευρώ. Τηλ.
210-3272.000.
Ίντερνετ: http://www. greekfestival.gr.

Με μια ματιά

1883. Ιδρύεται στο Βερολίνο το «Γερμανικό Θέατρο» («Ντόιτσες Τεάτερ»).

1905- 1933. Ο θρυλικός σκηνοθέτης Μαξ Ράινχαρτ ως καλλιτεχνικός διευθυντής του και μέχρι τη φυγή του από τη ναζιστική Γερμανία τού προσδίδει την αίγλη του κορυφαίου γερμανικού θιάσου.

3 Σκηνές πίσω από την ίδια κλασική πρόσοψη, στην καρδιά του Βερολίνου.

40 ηθοποιοί μόνιμος θίασος.

20 νέες παραγωγές κάθε σεζόν. 2004. Οι Γερμανοί κριτικοί θεάτρου το ανακηρύσσουν «Θέατρο της Χρονιάς».