Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ

Η ιστορία της Χελένε αντικρύζεται με την ιστορία της εποχής. Μιας εποχής που οι γυναίκες αγωνίζονταν να γίνουν άνθρωποι. Μιας εποχής που οι άνθρωποι παντρεύονταν με οικογενειακά βιβλιάρια, τα οποία βεβαίωναν την καθαρή καταγωγή. Η αφήγηση της Γιούλιας Φρανκ έχει υπόκαυστη θέρμη. Η επιφάνεια της φράσης δείχνει ακύμαντη στη ρέουσα μετάφραση, όμως τα αισθήματα και οι εικόνες από κάτω βράζουν. Ο πόλεμος εμβολίζει τη ζωή των ηρώων. Ο βιασμός, ο ακρωτηριασμός, ο θάνατος δεν είναι η εξαίρεση που σοκάρει, αλλά καθημερινότητα. Το κέφι και η αποφασισμένη, σχεδόν προκλητική, ανεμελιά του μεσοπολέμου αντικρύζονται με τον ζόφο και την παράνοια του πολέμου.

Θα έλεγε κανείς πως σχηματίζουν αδιάσπαστο φαύλο κύκλο. Το μυθιστόρημα της Γιούλιας Φρανκ δουλεύει υπόγεια. Μέρες μετά την ανάγνωση αφήνει μια επίγευση ανθρωπογνωσίας. Οι ήρωές της προσπαθούν να επιβιώσουν. Καλύτερα: προσπαθούν να ορίσουν τη ζωή τους. Συντρίβονται ή συνεχίζουν ακάθεκτοι. Τραυματίζουν και τραυματίζονται. Φέρουν τα τραύματά τους με μουγγή γενναιότητα.

Και έχουν μέχρι τέλους, όπως όλοι μας, χρωστούμενα.