Όλοι έχουν τις δικές τους ευθύνες

Ο πανεπιστημιακός χώρος κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα είδος ειδικής ζώνης, στην οποία αμφισβητούνται οι θεσμικές λειτουργίες της πολιτικής κοινότητας. Όταν η πολιτική δημοκρατία υποχωρεί, μοιάζει να μονολογεί ο Λ. Παπαγιάννης, έρχεται η ώρα της πολιτικής βαρβαρότητας. Φταίμε όλοι; Προφανώς ουδείς αναμάρτητος. Φταίει εξ ορισμού η κυβέρνηση, υποστηρίζει ο Λ.Π., η οποία τεντώνει το σκοινί όσο παίρνει, πιθανόν για να αποκτήσει μεγαλύτερο μερίδιο στην ιδεολογική και πολιτική ηγεμονία στα πανεπιστημιακά πράγματα, για να περάσει ένα «πολιτικό 16» μετά την αποτυχία της συνταγματικής αναθεώρησης, στην οποία ο ίδιος έχει αντιταχθεί. Η κυβέρνηση διά του υπουργού της επιθυμεί να παρασύρει τα πανεπιστήμια σε μια τυφλή σύγκρουση εκτιμά ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης και με λύπη του διαπιστώνει τη συνυπευθυνότητα της τότε ηγεσίας του δευτεροβάθμιου συνδικάτου των καθηγητών, της ΠΟΣΔΕΠ και όσων νομιμοποιούν πολιτικά τη διάλυση των συλλογικών δημοκρατικών διαδικασιών στα πανεπιστήμια και συμβάλλουν στην απαξίωσή τους.

Η ματιά του Παπαγιαννάκη δεν είναι ωστόσο ισοπεδωτική. Έχουμε σήμερα, επιμένει, Ιδρύματα που διακρίνονται για την ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχουν και την έρευνα που προωθούν, πανεπιστημιακές σχολές που μπορούν να σταθούν επάξια πλάι στα καλά πανεπιστήμια του εξωτερικού. «Ακριβώς επειδή υπάρχουν φορείς που “μπορούν”, δυνητικά μπορούν και άλλοι». Οι φορείς αυτοί είναι, για τον Λευτέρη Παπαγιαννάκη, αδιάψευστοι μάρτυρες για τις δυνατότητες που έχει η ανώτατη εκπαίδευση στην Ελλάδα, για τις ευκαιρίες που έχει η πανεπιστημιακή κοινότητα, για τις ευθύνες που έχει η Πολιτεία. Οφείλουμε, υποστηρίζει, να στρέψουμε με έμφαση την προσοχή μας στη δική μας κοινωνία της γνώσης και να τολμήσουμε ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις.