Η κυβέρνηση και ο Παλαιοκώστας

Ο κ. Βαγγέλης Θεοδώρου, καθηγητής Πληροφορικής, γράφει για την κυβέρνηση και την απόδραση Παλαιοκώστα:

«Η διακυβέρνηση Καραμανλή φαίνεται να ανταγωνίζεται επάξια τις πιο παρακμιακές περιόδους της αντίστοιχης Πασοκικής, απογοητεύοντας και τους τελευταίους πιστούς οπαδούς της που περίμεναν κάτι καλύτερο… Και πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς, όταν σε πέντε χρόνια διαψεύστηκαν οι μεγαλεπήβολες διακηρύξεις μιας κυβέρνησης που ήλθε τόσο πανηγυρικά στην εξουσία. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς! Την περίφημη ΄΄απογραφή΄΄… ακόμη γελάνε μαζί μας οι κοινοτικοί επίτροποι. Την ΄΄κάθαρση΄΄ που όχι μόνο δεν έγινε, αλλά δεν προλαβαίναμε να μετρήσουμε την αλληλουχία σκανδάλων από τους ΄΄γαλάζιους νομείς της εξουσίας΄΄. Η εξωτερική πολιτική, αμήχανη, αναλώθηκε σε έναν επικοινωνιακό, αν όχι κουτοπόνηρο, αντιαμερικανισμό και μια λανθάνουσα ευρωπαϊκή δυσπιστία εσωτερικής κατανάλωσης, αλλά κυρίως έμεινε σιωπηλή ή υποτάχθηκε στον δυναμισμό της εθνικιστικής υστερίας του Κυπρίου Προέδρου τορπιλίζοντας το σχέδιο Ανάν.

Ο διάλογος για την Παιδεία ανακοινώνεται κάθε φορά που αλλάζει ο υπουργός ή όταν στριμώχνεται η κυβέρνηση από την επικαιρότητα και ξεχνιέται λίγες μέρες αργότερα ή εξευτελίζεται από τον ανούσιο καβγά αυτοπροσδιορισμού από τους ΄΄πυλώνες του διαλόγου΄΄ Μπαμπινιώτη και Βερέμη… Μη χειρότερα!

Όσο για την οικονομία… ούτε το μαγείρεμα των δεικτών δεν τους σώζει. Η καθημερινότητα είναι αμείλικτη. Εξάλλου, ποια η αξιοπιστία τους, όταν σε μια μέρα εξοβελίζεται η πολιτική τού επί τεσσεράμισι χρόνια παντοδύναμου υπουργού Οικονομίας;

Εν κατακλείδι, ζούμε ένα κυβερνητικό ανέκδοτο ανικανότητας… Την καλύτερη έμπνευση για συγγραφείς επιθεώρησης, που αν δεν επηρέαζε τις τύχες ημών και αυτής της άμοιρης χώρας θα το διασκεδάζαμε κιόλας. Το δε τραγελαφικό περιστατικό των φυλακών Κορυδαλλού θα μπορούσε να προλογίσει εύστοχα το βιβλίο πεπραγμένων της ή ακόμη θα ήταν μια θαυμάσια επιλογή για τον τίτλο του… ο Κώστας… και ο ΠαλαιοΚώστας… αρκεί βέβαια να συμφωνούσε και ο περιβόητος δραπέτης…

Λίγα χρόνια πριν ένας άλλος (Κώστας και αυτός) πολιτικός, με επιμονή και σύνεση πέτυχε την ένταξη της χώρας μας στην ΟΝΕ (τώρα με την κρίση φαίνεται η σπουδαιότητά της). Δρομολόγησε την ένταξη της Κύπρου, αλλά και μια καλή αρχή για τη λύση του Κυπριακού με τη σύμφωνη γνώμη τής τότε ηγεσίας της με το σχέδιο Ανάν. Εξάλλου, βλέπουμε το τωρινό τέλμα, αν όχι τη σίγουρη διχοτόμηση.

Απέφυγε έντεχνα και κυρίως με νηφαλιότητα πιθανή περιπέτεια στην υπόθεση των Ιμίων αδιαφορώντας για τις κραυγές μιας ανόητης και ανέξοδης εθνοκαπηλίας. Ξεκίνησε και τελείωσε μερικά από τα μεγαλύτερα έργα υποδομών παραδίδοντας στην τωρινή κυβέρνηση μια χώρα στην υπερήφανη θέση τρεις μήνες πριν από τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων»!