ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΦΘΙΣΙΚΟΥ

Ορισμένες αφηγήσεις από τη Μακρόνησο, έτσι όπως αποτυπώνονται γραπτά στην έκδοση, είναι συγκλονιστικές. Τα βασανιστήρια, τα ουρλιαχτά, οι δηλώσεις μετανοίας. Και το πώς ο Ρίτσος ανέβαινε μόνος στον λόφο του Διοικητηρίου υπό τα βλέμματα των συγκρατουμένων του για να ανακριθεί. Πώς οι αξιωματικοί, που περίμεναν με το τηλέφωνο δίπλα για να στείλουν θριαμβευτές την είδηση της δήλωσης στις εφημερίδες, πάγωσαν. Αλλά τελικά δεν τον βασάνισαν φοβούμενοι τον αντίκτυπο ενός θανάτου, επειδή ήταν και φυματικός. Στο βιβλίο υπάρχουν και εξαιρετικά κείμενα του Ρίτσου για την ασθένεια και τα σανατόρια που τον φιλοξένησαν. Το άρθρο του στην εφημερίδα «Εφεδρικός Αγών» των Χανίων, το 1930, οδήγησε στη μεταφορά των φυματικών από το παλιό ελαιοτριβείο όπου ήταν στοιβαγμένοι σαν τα ζώα. Σε άλλη εφημερίδα της εποχής έγραφε: «Η δυστυχία λεπταίνει τη διαίσθηση, βαθαίνει την παρατήρηση. Η ευτυχία είναι επιπολαιότης.

Κι ευτυχείς είναι οι επιπόλαιοι. Η χαρά είναι μέθη κι ο πόνος φυσική κατάσταση».