Τα όρια της κατανόησης του κόσμου

Το γράμμα του Νεύτωνα αφηγείται την ιστορία ενός βιογράφου, την περίοδο που επιχειρεί να γράψει τη βιογραφία του ιδιοφυούς επιστήμονα. Ο συγγραφέας επιλέγει ένα σπίτι στην εξοχή, το οποίο ανήκει σε ξεπεσμένους αριστοκράτες. Το νοικιάζει, για να γράψει. Παρακολουθεί τη ζωή των ιδιοκτητών, συνάπτει σχέσεις με τη νεαρή Ότιλι, ερωτεύεται τη σιτεμένη Σάρλοτ, παρεξηγεί τον ετοιμοθάνατο Έντουαρντ, βγάζει βιαστικά συμπεράσματα.

Μέσα από μια επιστολή του Νεύτωνα, την οποία κατασκευάζει ο Μπάνβιλ, οι ζωές βιογράφου και βιογραφούμενου αντικρύζονται. Και οι δύο εγκαταλείπουν το έργο τους. Και οι δύο συνειδητοποιούν τα όρια της γλώσσας, δηλαδή τα όρια της κατανόησης του κόσμου.

Στην τριλογία του, ο Μπάνβιλ δεν κάνει επιστημονική βιογραφία με τον τρόπο που μας έχουν συνηθίσει οι ποικιλώνυμοι επιστήμονες, που κατέχουν την ιστορία της επιστήμης, αλλά αγνοούν τον τρόπο που έχει η λογοτεχνία να κατανοεί και να εμβαθύνει, να ξύνει τη λουστραρισμένη επιφάνεια των πραγμάτων. Ο Μπάνβιλ συντηρεί τη στερεοσκοπική όραση του πεζογράφου και αποτυπώνει, ανοίγοντας τη βεντάλια των αφηγηματικών τεχνασμάτων, την πάλη του επιστήμονα με τον κόσμο. Τις απογοητεύσεις και την πανίσχυρη στιγμή της αποκάλυψης. Τότε, που το μυαλό ανοίγει και κοιτά γύρω σαν να ήταν η πρώτη φορά.