Η χούντα ευνούχισε τις προοπτικές της νεολαίας

Καθώς η δεκαετία του ΄60 προχωρεί, το ροκ εν ρολ μετασχηματίζεται και δίνει τη θέση του στο πολύ πιο πολιτικά προσδιορισμένο ροκ, τα swinging Sixties ακολουθούνται από τα high Sixties, και μια «ψυχεδελική Αριστερά» αναδύεται ως υπόγεια αισθητική στην Αμερική και διεθνώς, μπορεί κανείς να παρατηρήσει ότι ένα μέρος της επίσημης ΕΔΑ αρχίζει να ανοίγεται όλο και περισσότερο στις διαφορετικές προκλήσεις της νεανικής κουλτούρας. Αυτή είναι μια πο ρεία που ανακόπτεται βίαια με το πραξικόπημα του ΄67. Η χούντα δεν σταματά μόνο τις ροκ συναυλίες στα αθηναϊκά στάδια, σταματά τη δυνατότητα της νεολαίας να καθορίσει τις εξελίξεις στην προοδευτική πολιτική. Όποιος έχει μελετήσει την ανάπτυξη μιας ιδιαίτερης αντιχουντικής νεανικής κουλτούρας στην Ελλάδα μετά το ΄69, με πιο ευανάγνωστο εκπρόσωπο τον Σαββόπουλο, γνωρίζει ότι αφενός αυτή η νεολαιίστικη έκφραση συνομιλεί με τις προηγούμενες ελπίδες και λοιδορεί τις φοβίες για τη νεολαία, καθώς προσφέρει τη δυνατότητα μιας νέας πολιτικής δράσης (που κορυφώνεται ενδεχομένως στα γεγονότα του Πολυτεχνείου).

Νίκος Μποζίνης

ΡΟΚ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΟΠΙΚΟΤΗΤΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΡΟΚ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗΝΕΛΛΑΔΑ

ΝΕΦΕΛΗ, ΑΘΗΝΑ 2008, ΣΕΛ. 576, ΤΙΜΗ 27 ΕΥΡΩ

Αφετέρου όμως της λείπουν, ακριβώς λόγω της χούντας, τα στοιχεία που μπορούν να την κάνουν να μεταμορφωθεί σε συγκροτημένη πολιτική πρόταση. Μετά το ΄74, άλλοι θα δώσουν το πολιτικό στίγμα της μεταπολίτευσης. Η νεολαιίστικη «ψυχεδελική Αριστερά» θα μείνει με μερικούς δίσκους στη μασχάλη (μεταξύ τους, Το περιβόλι του τρελού, ο Μπάλλος, το Ζωντανοί στο Κύτταρο ) και τη φωτογραφία με το τανκς αφίσα στο υποσυνείδητο.