ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ

Είναι μια συναρπαστική πινακοθήκη πορτρέτων το καινούργιο βιβλίο του Φουέντες. Ο τίμιος υπάλληλος που διαφθείρεται από το ίδιο του το αφεντικό («Μια συνηθισμένη οικογένεια»)· η άσχημη σαραντάρα που υπονομεύει την οικογενειακή υποκρισία ξυπνώντας ένα ερωτικό πάθος στον άντρα της ξαδέλφης της («Μια άχαρη εξαδέλφη»)· ο φανατισμένος παπάς που σπρώχνει την ανήλικη κόρη του στην αγκαλιά ενός φοιτητή προκειμένου να την τιμωρήσει για την αμαρτία της απέναντι στον Θεό («Η σκλάβα του πατέρα»)· ο στρατηγός που είναι διχασμένος ανάμεσα στο καθήκον και στην αγάπη του προς τα παιδιά του, και γίνεται ηθικός αυτουργός στον θάνατο του προδότη γιου προκειμένου να σώσει τον αντάρτη γιο («Η ένοπλη οικογένεια») κ.ο.κ. Μέσα από τέτοιους χαρακτήρες που άλλο φαίνονται και άλλο είναι, ο 80χρονος σήμερα Μεξικανός συγγραφέας σχολιάζει ειρωνικά τα κακώς κείμενα της ευτυχισμένης υποτίθεται, χώρας του, αλλά και γενικότερα των άγουρων ακόμα δημοκρατιών της Λατινικής Αμερικής που δυσκολεύονται να διαχειριστούν την αντιφατική πραγματικότητα. Και πρώτα απ΄ όλα σχολιάζει τις φυλετικές, ταξικές, ηθικές, πολιτικές προκαταλήψεις που δεν αφήνουν τα κοινωνικά τραύματα να επουλωθούν. Αντίθετα παγιδεύουν την κοινωνία στη βία και στους ψεύτικους παραδείσους.