Οι κλασικοί, ζώντες και νεκροί

Τζον Λε Καρέ ΚΙ Ο ΚΛΗΡΟΣ ΕΠΕΣΕ ΣΤΟΝ ΣΜΑΪΛΙ
Μτφ. Μιχάλης Μακρόπουλος, Καστανιώτης
Το κλασικό πια «Τinker, Τailor, Soldier, Spy», το πρώτο μυθιστόρημα με τον καλύτερο ήρωα του Τζον Λε Καρέ, τον Σμάιλι. Πιστεύω ότι είναι, μαζί με την Μικρή Τυμπανίστρια και τον Επίμονο Κηπουρό, ένα από τα τρία καλύτερα μυθιστορήματά του. Γραμμένο με ένα χιούμορ που συχνά σε παγώνει, παραμένει ακόμα και σήμερα αποκαλυπτικό για τις μυστικές υπηρεσίες και τις ανίερες συμμαχίες τους. Το συνιστώ θερμά σε όλους τους αναγνώστες, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας ή προτιμήσεων.

Ρέιμοντ Τσάντλερ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
Μτφ. Αντώνης Καλοκύρης, Κέδρος
Σίγουρα το καλύτερο μυθιστόρημα του Ρέιμοντ Τσάντλερ και από τα κλασικά του είδους. Ένα μυθιστόρημα για τη φιλία, την προδοσία και την απογοήτευση. Στον Μεγάλο Αποχαιρετισμό συναντάει κανείς τον πιο ανθρώπινο Μάρλοου και τον πιο ευάλωτο, γιατί ξεχνάει τον βασικό κανόνα ενός ντετέκτιβ: να μην είναι συναισθηματικός και να μη Ζωρζ Σιμενόν: ο Βέλγος «πατέρας» του Γάλλου επιθεωρητή Μαιγκρέ έγραψε οκτώ αμερικανικά μυθιστορή- ματα συμπαθεί τους πελάτες του. Ένα σπουδαίο μυθιστόρημα με αριστοτεχνική πλοκή και εξαιρετικούς χαρακτήρες.

Ζορζ Σιμενόν ΤΡΙΑ ΔΩΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ
Μτφ. Αργυρώ Μακάρωφ, Άγρα
Το πρώτο από τα συνολικά οκτώ μυθιστορήματα που έγραψε ο Σιμενόν κατά τη δεκαετή παραμονή του στις ΗΠΑ (1945-1955). Το καλύτερο κατά τη γνώμη μου είναι Το Χιόνι ήταν Βρώμικο. Το Τρία Δωμάτια στο Μανχάταν κυκλοφόρησε το 1946 και μιλάει για δύο αποτυχημένους Γάλλους, χαμένους στην Αμερική, όπως χαμένος ένιωθε την ίδια εποχή και ο Σιμενόν από την αναγκαστική μετακόμισή του στις ΗΠΑ.

Αντρέα Καμιλέρι ΧΑΡΤΙΝΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
Μτφ. Φωτεινή Ζερβού, Πατάκης
Δύο μυθιστορήματα του Αντρέα Καμιλέρι, που επιβεβαιώνουν, έστω και συμπτωματικά, την ποικιλία των θεμάτων που επιλέγει. Το Χάρτινο φεγγάρι είναι ένα κλασικό αστυνομικό μυθιστόρημα με ήρωα τον Μονταλμπάνο, που τα έχει όλα: και γυναίκες και κουζίνα και βέβαια ένα από τα σύμβολα της Σικελίας του Καμιλέρι: τα στοιχειωμένα σπίτια.

Το Χρώμα του Ήλιου είναι ένα εντελώς διαφορετικό μυθιστόρημα με ήρωα τον Καραβάτζιο. Αυτό που το κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι δεν μπορεί να το εντάξει κανείς ούτε στα αμιγώς αστυνομικά, ούτε στα αμιγώς ιστορικά μυθιστορήματά του. Το Χρώμα του Ήλιου κινείται στον ενδιάμεσο χώρο, γι΄ αυτό και είναι συναρπαστικό όχι μόνο θεματικά, αλλά και δομικά και υφολογικά.