[ ΓΝΩΜΗ ] Μία νύχτα, δύο Αμερικές

Τη στιγμή που ο Μπάρακ Ομπάμα εξασφάλισε την ιστορική του νίκη για το χρίσμα των Δημοκρατικών, άρχισε η μάχη ανάμεσα σε δύο Αμερικές. Δεν είναι μια μάχη για τα χρήματα, τη φυλή, το γένος ή την ιδεολογία. Είναι μια επική σύγκρουση μεταξύ δύο εντελώς διαφορετικών οραμάτων για το μέλλον της χώρας. Από τη μια βρίσκεται η αισιόδοξη οπτική για το μέλλον που έχει ο Μπάρακ Ομπάμα. Από την άλλη βρίσκεται η υπόσχεση του Τζον ΜακΚέιν για τη συντήρηση του παρελθόντος από έναν σοφό πολεμιστή. Με την αντίδρασή της η Χίλαρι Κλίντον φαίνεται ότι θα ταίριαζε καλύτερα ως υποψήφια αντιπρόεδρος δίπλα στον ΜακΚέιν παρά στον Ομπάμα. Τόσο η Κλίντον όσο και ο ΜακΚέιν έδειξαν ότι βρίσκονται στην παλιά φρουρά πολιτικών του 20ού αιώνα, καθώς δεν μπόρεσαν να κατανοήσουν την ιστορική επιτυχία του και να τον συγχαρούν γι΄ αυτό. Η ανικανότητά τους να απομακρυνθούν έστω και για λίγο από το κομματικό τους συμφέρον δεν θα μπορούσε να είναι πιο ενδεικτικό σύμπτωμα της δυσλειτουργικής κουλτούρας της Ουάσιγκτον, την οποία ο Ομπάμα θέλει να ανατρέψει. Προσπάθησαν και οι δύο να ενισχύσουν τη θέση τους, αντιμετωπίζοντας την εντυπωσιακή νίκη του γερουσιαστή από το Ιλινόι σαν την πανούκλα στο έργο του Έντγκαρ Άλαν Πόε «Η Μάσκα του Κόκκινου Θανάτου». Δεν φαίνεται να ενστερνίζονται τις αλλαγές που υποσχέθηκε ο Ομπάμα. Αλλά και οι αλλαγές αυτές δεν φαίνεται να τους περιλαμβάνουν…