Ο κ. Σπύρος Μαγαλιός έχει τελειώσει την περιπλάνησή του στις γειτονιές της Αθήνας. Έχει γεμίσει το τρίκυκλό του με σιδερικά που βρήκε πεταμένα δίπλα στους κάδους ή σε εγκαταλελειμμένα σπίτια και κατευθύνεται προς τη μάντρα, στην περιοχή της Ακαδημίας Πλάτωνος, για να τα πουλήσει.
Πρόκειται για «άχρηστα» υλικά, όπως εξαρτήματα αυτοκινήτων, ψυγείων ακόμη και ογκώδη μπόιλερ- αν δεν τα μάζευε ο 60χρονος ρακοσυλλέκτης, θα κατέληγαν στη χωματερή. Τώρα τα περισσότερα απ΄ αυτά θα ξαναγίνουν μέταλλο και θα επαναχρησιμοποιηθούν. Μόλις επιστρέψει στο ορμητήριό του- στο σπίτι του στην οδό Προνοίας, στην Ακαδημία Πλάτωνος- θα ξαναγεμίσει το τρίκυκλο με όσα παλιοσίδερα δεν χωρούσαν και θα
ΕΩΣ ΚΑΙ 500 ΚΙΛΑ
μέταλλα μπορεί να συλλέξει μόνο μέσα σε μια μέρα ένας ρακοσυλλέκτης
αρχίσει και πάλι την αναζήτηση στις γειτονιές.
Παρόμοιες διαδρομές στις γειτονιές της Αθήνας και του Πειραιά ακολουθούν νύχτα μέρα οι 508 ρακοσυλλέκτες. Πρόκειται για τους αφανείς πρωταγωνιστές της ανακύκλωσης που καθημερινά φροντίζουν ένας μεγάλος όγκος απορριμμάτων, από πλυντήρια και ψυγεία έως κλιματιστικά και ηλεκτρονικοί υπολογιστές, να μην καταλήγει ανεξέλεγκτα στις χωματερές. Χρησιμοποιούν απαρχαιωμένα τρίκυκλα από την εποχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και βεβαίως δεν επιδοτούνται από την Πολιτεία ή την Ευρωπαϊκή Ένωση…
«Ένας ρακοσυλλέκτης, κατά μέσο όρο, μπορεί να μαζέψει περίπου 500 κιλά μέταλλα την ημέρα. Δεν συλλέγουμε πάντα την ίδια ποσότητα, αλλά περίπου εκεί κυμαίνεται η συγκομιδή μας» λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Μαγαλιός, που εδώ και 40 χρόνια «οργώνει» με το τρίκυκλό του την Αττική.
Η συγκομιδή
Χαρακτηριστικό είναι ότι μόνο οι 508 ρακοσυλλέκτες της Αττικής συλλέγουν κάθε χρόνο περίπου 6.500
τόνους μέταλλα, 8.000 τόνους χαρτί και 48.000 ξύλινες παλέτες, σύμφωνα με τα στοιχεία του Σωματείου Ρακοσυλλεκτών Αθηνών- Πειραιώς «Ο Ερμής». «Τα περισσότερα απ΄ αυτά τα υλικά τα πουλάμε σε μάντρες, ενώ όσα είναι χρηστικά, τα πουλάμε στο παζάρι», τονίζει ο πρόεδρος του σωματείου κ. Τζαχήτ Μουμήν.
Οι ποσότητες των «άχρηστων» υλικών που φτάνουν να επαναχρησιμοποιούνται, είναι ακόμη μεγαλύτερες. Κι αυτό διότι δεν υπολογίζονται τα υλικά που μαζεύουν οι Τσιγγάνοι στα τρίκυκλα και τα φορτηγάκια τους – δεν είναι ενταγμένοι σε σωματεία και οι ποσότητες που συλλέγουν, δεν καταγράφονται πουθενά.
Πριν από μια τετραετία πάντως, η ποσότητα μετάλλου που έφτανε στις χαλυβουργίες από τους ρακοσυλλέκτες όλης της Ελλάδας ήταν περίπου 40.000 τόνοι. Σήμερα εκτιμάται ότι η ποσότητα αυτή έχει ξεπεράσει τους 60.000 τόνους. Συνολικά πάντως, τα σκραπατζήδικα που εμπορεύονται παλιοσίδερα δίνουν στις χαλυβουργίες περίπου ένα εκατομμύριο τόνους μέταλλα τον χρόνο.
Ανακύκλωση και στον… πολιτισμό κάνουν οι ρακοσυλλέκτες. Όπως λένε, πολλές βιβλιοθήκες διαθέτουν βιβλία ανεκτίμητης αξίας- διηγούνται ότι έχουν βρει αρκετά στα σκουπίδια ή σε εγκαταλειμμένα σπίτια- καθώς και άλλα σπάνια αντικείμενα. «Όμως, το επάγγελμά μας εξακολουθεί να είναι παρεξηγημένο. Ο κόσμος μάς αντιμετωπίζει πολλές φορές ρατσιστικά. Δεν καταλαβαίνει τι προσφέρουμε», τονίζει ο κ. Μαγαλιός.
Η σοδειά των 508 ρακοσυλλεκτών της Αττικής
6.500
ΤΟΝΟΙ μετάλλων κάθε χρόνο
8.000
ΤΟΝΟΙ χαρτιού ετησίως
48.000
ΞΥΛΙΝΕΣ παλέτες
«Ένα χρήσιμο επάγγελμα που φθίνει»
Ο κ. Κυρκίτσος συμπληρώνει όμως ότι «θα πρέπει να βρεθεί μια χρυσή τομή σε συνεργασία και με τα αρμόδια υπουργεία, προκειμένου να ενταχθούν στα οργανωμένα συστήματα ανακύκλωσης που υπάρχουν σήμερα, ώστε να επιδοτούνται και αυτοί». Αντίθετα σήμερα, οι περισσότεροι δεν έχουν τιμολόγια ή άλλα παραστατικά. Και το χειρότερο; «Ξεφορτώνονται» χωρίς την παραμικρή οργάνωση, τα άχρηστα υλικά που αποσυναρμολογούν, ακόμα κι αν πρόκειται για πλαστικά, που έχουν τεράστιο κύκλο ζωής, ή για βαρέα μέταλλα που είναι τοξικά. «Εάν δεν ενταχθούν και δεν συνεργαστούν με τα συστήματα ανακύκλωσης, σε λίγο δεν θα βρίσκουν αντικείμενα κι έτσι δεν θα έχουν δουλειά».
