Ο διάλογος για την ελληνικότητα

Ο κ. Πάνος Κριάς, συμβασιούχος εκπαιδευτικός, από την Τραπεζοντή Λακωνίας, γράφει με αφορμή τον διάλογο για την ελληνικότητα:

«Τάσσομαι αναφανδόν υπέρ των αρθρογράφων Αντώνη Λιάκου, Βασίλη Λαμπρόπουλου και Στάθη Γουργουρή, όχι μόνο για καθαρά συναισθηματικούς λόγους αλλά και για ιστορικούς λόγους. Οιοσδήποτε εχέφρων πολίτης ανατρέξει στα ιστορικά ντοκουμέντα θα διαπιστώσει κατάπληκτος ότι ο Μείζων Ελληνισμός, ο Ελληνισμός της Διασποράς, έχει συντελέσει τα μέγιστα στη διατήρηση της ελληνικότητας και έχει προστατεύσει απείρως γενναιότερα τον ελλαδικό χώρο.

Ο Ελληνισμός της Διασποράς άνθησε κυρίως κατά τις δεκαετίες ΄70 και ΄80. Χούντα, μεταπολίτευση και εντεύθεν. Στο Τορόντο, στο Μόντρεαλ, στο Σικάγο και στη Νέα Υόρκη, διέπρεψαν και μεγαλούργησαν άπειροι διανοούμενοι και καλλιτέχνες, οι οποίοι με κίνδυνο της καριέρας τους και μέγιστο οικονομικό κόστος πρόσφεραν αφειδώς στην υπόθεση του Μείζονος Ελληνισμού. Μπουάτ, συναυλίες, πολιτικές συγκεντρώσεις, ΠΑΚ και κομματικές οργανώσεις άφηναν το στίγμα τους παντού σε ολόκληρη την οικουμένη. Το ζητούμενο είναι: πότε θα αναγνωρισθούν αυτές οι προσπάθειες; Το γεγονός ότι διεκόπη βάναυσα η πορεία τους δεν σημαίνει καθόλου ότι δεν έσπειραν τον σπόρο της ελληνικότητας- μέσω των πανεπιστημίων- στον παγκόσμιο Ελληνισμό».