ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ

Γιατί επέλεξε η Μίνα Αδαμάκη το συγκεκριμένο έργο του Πίντερ; «Γιατί έχει να κάνει με τον έρωτα και τη μνήμη. Ο έρωτας είναι η αρχή της ζωής. Και χωρίς μνήμη ο άνθρωπος δεν υφίσταται. Όσο για την έννοια της προδοσίας που είναι το θέμα του έργου, αν και απροσδιόριστη, είναι εξαιρετικά σημαντική: το πιο βαρύ που μπορεί να συμβεί, αλλά και το πιο συνηθισμένο. Και όχι με την έννοια της απιστίας. Η προδοσία στο έργο δεν είναι τόσο η απιστία της συζύγου που έχει εραστή το στενό φίλο του άντρα της όσο αυτό που συμβαίνει ανάμεσα στους δύο άντρες, φίλους από πολύ παλιά. Το στοίχημα είναι να βγουν στην επιφάνεια όλα αυτά που δεν λέγονται στο έργο αλλά “κρύβονται” κάτω από το κείμενο».

Δεν είναι επικίνδυνο,αν βγουν,το έργο να φανεί εύκολο και προφανές;
«Όχι, όχι! Γιατί όλα παραμένουν διφορούμενα, διττά, υπαινιγμοί- αμφίσημα και πολύσημα. Ακόμα και αν προσπαθήσεις να τα αναδείξεις. Αλλά, αν δεν αναδειχθούν, τότε είναι που δεν λέει τίποτα το έργο και εύκολα μπορεί να καταλήξει μπουλβάρ. Και πληκτικό».