«ΚΟΚΑ-ΚΟΛΑ, ΠΑΕΙ ΜΕ ΟΛΑ»

Ο έτερος σαλίγκαρος που βρήκε υγρασία και κάνει τσάρκα είναι ο καθηγητής Συγκριτικής Λογοτεχνίας στις ΗΠΑ κ. Στάθης Γουργουρής. Σε επιστολή του στα «ΝΕΑ» (25/2/2008) λέει κάτι άρρητα αθέμιτα για λεξικογραφία, εννοιολόγηση, ιδεολογία και άλλα ηχηρά παρόμοια, περί πολέμου των λεξικών μετά τη Γαλλική Επανάσταση. Με κατηγορεί για νεάντερταλ του αντιαμερικανισμού και επαρχιωτικό εθνικισμό. Πού είσαι, Καλύβα, της χούντας, που με ανέβασες στην ταράτσα με την κατηγορία του αντεθνισμού και του προπαγανδιστή των μειονοτήτων (μιλούσα, λέει, αρβανίτικα)!

Θεωρώ μεγάλη κολακεία όσα θεωρεί ως προσβλητικά ο κ. Γουργουρής για το άτομό μου. Από τη στιγμή που χαρακτηρίζονται εθνοκεντρικοί, επαρχιώτες εθνικιστές ο Παλαμάς, ο Σικελιανός, ο Ρίτσος, ο Ελύτης, ο Σεφέρης, ο Μιχάλης Κατσαρός, ο Κακναβάτος, ο Καλομοίρης, ο Θεοδωράκης, ο Σαββόπουλος, ο Σβορώνος ναι, είμαι επαρχιώτης εθνικιστής, αφού μάχομαι με τα λύματα και ό,τι κοπρίζει τη γλώσσα μου εναντίον οποιουδήποτε που θέλει να καταστήσει τον τόπο μου πνευματικό προτεκτοράτο πολυεθνικών, πολυπολιτισμικών μεταμοντέρνων καρκινωμάτων της παγκοσμιοποίησης.

Ο κ. Γουργουρής θέλοντας να υποβαθμίσει το ταπεινό μου έργο το θεωρεί δημοσιογραφικό (αρπάξτε τον!). Πράγματι όλη η αφρόκρεμα της ελληνικής διανόησης εκφράστηκε από τις εφημερίδες. Θεωρεί το έργο μου ογκωδέστατα λύμματα, με τη διαφορά πως η λέξη γράφεται με ένα-μ- λύμα (ελληνικά γράφουμε!). Ίσως να είναι λύματα. Δεν είναι πάντως τοξικά απόβλητα μιας βιομηχανίας πολτοποίησης κάθε εθνικής συνείδησης και κάθε δέντρου που διεκδικεί τις ρίζες του και τους αυθεντικούς καρπούς του.

Είναι ευτύχημα που ξένοι νεοελληνιστές, ο Βίττι, ο Ρότολο, ο Καστίγιο, ο Ντιντιέ, ο Γκορντετσιάνι, η Ιλίνσκαγια, Μάγκριτς, ο Κήλυ, ο Μπήτον, ο Μπουσάρ, ο Καραντέλ, ο Αϊντενάιερ, η Λαβανίνι, η Χάας, ο Σωνιέ, ο Βόλκοβιτς και άλλοι αποτελούν αναχώματα στις προσπάθειες – απονενοημένες- των ελληνιστών χωρίς Ελλάδα, χωρίς γλώσσα λογοτεχνίας, χωρίς αλήθεια και χωρίς ελληνική πραγματικότητα (αφού όλα είναι επινοήσεις), των μοιραίων ελληνιστών της «Κόκα-Κόλα, πάει με όλα».

ΥΓ: Στο προηγούμενο κριτικό μου σημείωμα ο δαίμων άλλαξε το τρίτο πρόσωπο σε πρώτο. Δεν έφτυσα εγώ τις ερμηνείες του Δ. Λιγνάδη, αυτός τις απαρνήθηκε σε συνέντευξή του.