ΕΡΓΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ

Έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανείς (έστω και ως σύμπτωση) ότι ο Γουόλτερ Μόσλι αρχίζει να γράφει την τριλογία του τον χρόνο (1990) που ο Τζέιμς Ελρόι ολοκληρώνει με το Λος Άντζελες Εμπιστευτικό τη δική του τριλογία για τα βρώμικα χρόνια των λευκών στην Καλιφόρνια. Έχουν προηγηθεί η Μαύρη Ντάλια (1987) και το Μεγάλο Πουθενά (1988). Έκανα το πείραμα να ξαναδιαβάσω τα πρώτα μυθιστορήματα από τις δυο τριλογίες, δηλαδή τη Μαύρη Ντάλια του Ελρόι και το Ο Διάβολος με το Γαλάζιο Φόρεμ α του Μόσλι το ένα αμέσως μετά το άλλο. Άλλωστε οι χρονολογίες στα δύο μυθιστορήματα σχεδόν συμπίπτουν: το 1947 δολοφονείται η Ελίζαμπεθ Σορτ, το θύμα στη Μαύρη Ντάλια, ενώ το μυθιστόρημα του Μόσλι διαδραματίζεται το 1948. Ξαφνικά, έχει κανείς τη ζωή των λευκών και των Αφροαμερικανών του Λος Άντζελες στα τέλη της δεκαετίας του σαράντα τόσο ζωντανή μπροστά του, όπως δεν θα μπορούσε να του την αποκαλύψει καμιά κοινωνικοπολιτική μελέτη. Το ίδιο συμβαίνει και με τα επόμενα μυθιστορήματα των δύο συγγραφέων, κυρίως με τα τελευταία τους, το Λος Άντζελες Εμπιστευτικό του Ελρόι και τη Μαύρη Μπέτι του Μόσλι.

Η Μαύρη Μπέτι είναι ένα συνταρακτικό μυθιστόρημα. Έχει κανείς την αίσθηση ότι διαβάζει την ιστορία μιας μαύρης Εκάβης στην Καλιφόρνια.