Στο φόντο των ροζ οικονομικών σκανδάλων έρχεται να δώσει «ρυθμό» ένα τετραήμερο sex party με σινεμά, μουσική και χάπενινγκ εκ Βερολίνου
Γιατί εξαπλώνονται σήμερα όλο και πιο πολύ στην Ευρώπη τα φεστιβάλ πορνό, όπως το Ρorn Film Festival του Βερολίνου, που έρχεται στην Αθήνα; «Μέσα από το Φεστιβάλ ταρακουνάμε και βγάζουμε στην επιφάνεια όλο εκείνο το ρεύμα που σιγοκαίει εδώ και χρόνια, της ελεύθερης έκφρασης και διαχείρισης του σώματος και της ευχαρίστησης. Προασπιζόμαστε την πορνογραφία σαν ένα αυτόνομο κινηματογραφικό είδος μέσα από ένα μετα-πορνό βλέμμα» υποστηρίζει ο σκηνοθέτης Νίκος Τριανταφυλλίδης της μουσικής σκηνής «Gagarin», όπου θα φιλοξενηθεί το φετινό Φεστιβάλ Πορνό, υπεύθυνος του οποίου είναι ο Jurgen Βruning, καλλιτεχνικός διευθυντής του Βerlin Porn Film Festival. «Ο όρος post porn (μετα-πορνό) έγινε γνωστός χάρη στην pornostar καλλιτέχνιδα Αnnie Sprinkle. Με τον όρο post porn εδραίωσε ένα καινούργιο επίπεδο σεξουαλικής αντίληψης που προβάλλει την ευχαρίστηση και την πρωτοβουλία στις σεξουαλικές παραστάσεις».
ΙΝFΟ
2o Ρorn Film Festival in Αthens, 31 Ιανουαρίου έως 3 Φεβρουαρίου στο «Gagarin» (Λιοσίων 205). Στο Ίντερνετ: http://www.pornfilmfestival.gr
Τι ρόλο έρχεται να παίξει ένα τέτοιο φεστιβάλ στην Ελλάδα του 2008, όπου τα ροζ σκάνδαλα δίνουν και παίρνουν; «Δεν υπάρχει καμιά απολύτως σχέση του φεστιβάλ μας με τα ΚΥΠατζίδικα DVD. Αν θέλετε σώνει και καλά να βρει κάποιος ένα “άλλο” μήνυμα, αυτό δεν είναι άλλο από την προάσπιση του δικαιώματος τού κάθε Τριανταφυλλίδη και της κάθε Μαρίας Cyber και του κάθε Ζαχόπουλου να το κάνουν όπως θέλουν, όποτε θέλουν, όπου θέλουν και με όποιον θέλουν, αρκεί να υπάρχει συναίνεση ενηλίκων».
Η σημερινή ελληνική κοινωνία λέει ότι είναι απελευθερωμένη. Ή μήπως είναι πιο συντηρητική απ΄ ό,τι πριν από 15 χρόνια;
«Είναι πολύ πιο συντηρητική. Το σύνδρομο της κλειδαρότρυπας δεν είναι απελευθέρωση. Η ποινικοποίηση των ερωτικών στιγμών θυμίζει εποχές που η μοιχεία ήταν ποινικό αδίκημα. Τα γκομενάκια του Θέμου και οι σταρλετίτσες του σκυλοπόπ δεν απελευθερώνουν την ερωτική επιθυμία- την καταδυναστεύουν με τα πλέον μικροαστικά στερεότυπα». Τι κάνει ένα έργο πορνό ή τέχνη; Ή είναι εντελώς υποκειμενική η κρίση μας;
«Τι είναι πορνό; Το κινηματογραφικό είδος που βασίζεται στους κώδικες και την γλώσσα της πορνογραφίας. Υπάρχουν καλά και κακά πορνό, όπως καλά και κακά μελοδράματα».
Το Ρorn Festival του Βερολίνου στο μεταξύ προχωρά στην ίδρυση του Ευρωπαϊκού Porn Film Festival Αssociation, ένα ρεύμα που φιλοδοξεί να γίνει θεσμός σε Βερολίνο, Αθήνα, Λονδίνο Παρίσι, Μαδρίτη κ.α.
«Καυτές» γεύσεις
«Τhe Οpening Οf Μisty Βeethoven» του Radley Μetzger για τους λάτρεις του «αγνού» πορνό. Ένα φιλμ που γυρίστηκε σε μια εποχή που τα πορνό άρχιζαν να γίνονται δημοφιλή και να προβάλλονται ακόμη και σε κανονικά σινεμά (1975-1985), από τις κλασικότερες ταινίες του είδους.
«Wadd» Ντοκιμαντέρ με τον θρυλικό πορνοστάρ Τζον Χολμς να ξετυλίγει το κουβάρι του μυστηρίου της ζωής του και να μιλάει για τον μύθο του.
«ΧΧ» του Τodd Verrow με μια αποκαλυπτική ματιά στη Νέα Υόρκη.
«Ρirates ΧΧΧ», μια πολυβραβευμένη υπερπαραγωγή με πάνω από 300 ψηφιακά εφέ σε μια ταινία που θυμίζει τους «Πειρατές της Καραϊβικής» στην πιο καυτή εκδοχή της (φωτογραφία αριστερά).
Γυναικείος έρωτας μέσα από ταινίες της «ιέρειας» του είδους Μaria Βeatty.
Lazlo Ρearlman, ένα κορίτσι που τώρα είναι αγόρι προτείνει έναν «ερωτικό ευνουχισμό επί σκηνής».
Risque, ένα sexy συγκρότημα από τη Βαρκελώνη, που έχει αφήσει εποχή στα Φεστιβάλ Rubberball, SkinΤwoRubberball και σε εκείνο της Folsom St. του San Francisco.
