Να σοβαρευτούμε λίιιιιγο;

ΛΙΙΙΙΙΓΟ, ΟΧΙ ΠΟΛΥ. Δεν έχω και τρελές απαιτήσεις. Μη μετατραπούμε ξαφνικά σε άκρως σκεπτόμενα άτομα και μας πέσει η μέση. Αλλά μήπως κάποτε αναλογιστούμε και τις δικές μας ευθύνες; Μήπως όλη αυτή η παθητική τηλεθέαση βλάπτει σοβαρά την υγεία; Μήπως βλέπουμε το δέντρο (αχ, τι ωραίο δεντράκι, φτου σου, μάτια μου!) και χάνουμε το δάσος;

Η υπόθεση Ζαχόπουλου είναι η τελευταία που έσκασε μύτη σε μια σειρά από σκάνδαλα. Τα θυμάται κανείς ή μπα; Αναρωτιέται κανείς σε ποια φάση της ανακριτικής, της εισαγγελικής, της όποιας διαδικασίας βρίσκονται τώρα;

Τι απέγινε η υπόθεση Βαρθολομαίου, όταν βαρεθήκαμε να στέλνουμε γραπτά ανεκδοτάκια, από κινητού εις κινητόν; Πού είναι και τι κάνουν αυτοί οι άνθρωποι; Τις οικονομικές ατασθαλίες πίσω από το ροζ παραβάν τις ξεχάσαμε; Τις παρακολουθήσεις των κινητών τηλεφώνων; Το γάλα, τα μολυσμένα τρόφιμα, τα ακατάλληλα φάρμακα, τις μίζες, τις κομπίνες;

Όλες τις λαμογιές που εμφανίζονται ξαφνικά πρώτη μούρη στο Καβούρι, τις συζητάμε μεταξύ τυρού και αχλαδίου και μετά τις παίρνει το ποτάμι; Όλα τα ξεχάσαμε; Τόσο γρήγορα; Τόσο απόλυτα;

ΝΑ ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΜΕ ΛΙΙΙΙΙΙΓΟ; Λίγο, όχι πολύ! Κανένας νορμάλ άνθρωπος παγκοσμίως δεν μπορεί να αντισταθεί σε ένα ζουμερό σκάνδαλο πασπαλισμένο με μπόλικο σεξ. Ακόμα κι όταν ο πρωταγωνιστής του χαροπαλεύει σε ένα δωμάτιο εντατικής. Ακόμα κι αν έχει γυναίκα και παιδί. Δεν είμαι υποκρίτρια! Κι εγώ είδα τις φωτογραφίες, όπως (σχεδόν) όλοι μας! (Τουλάχιστον, δεν συνέβαλα στην τρελή κυκλοφοριακή κούρσα της εφημερίδας που τις δημοσίευσε την περασμένη Κυριακή: ο λόγος απλός. Κάθε Σαββατοκύριακο αγοράζω όλες τις εφημερίδες.

Οπότε δεν βγήκα από τον δρόμο μου! Έκανα ό,τι κάνω πάντα).

ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΘΩ και δεν θα σχολιάσω τις φωτό. Στη λογική των παραθύρων, των DVD, των αλληλοκατηγοριών, των κομιστών υλικού και των αποκομιστών κέρδους δεν θα μπω. Αλλά με τίποτα, όμως! Λυπάμαι, αλλά μέλι στο ψωμάκι της κυβέρνησης (της εκάστοτε κυβέρνησης) εγώ, ως πολίτης, δεν θα γίνω!

Γιατί μόνο η κυβέρνηση τρίβει τα «καθαρά» της χέρια με αυτές τις εξελίξεις. Μόνο την κυβέρνηση συμφέρει να εστιάσουμε σε τσόντες, ερωτικούς διαλόγους και σόου με απαραίτητη τη γονική συναίνεση.

Ναι, με ενδιαφέρει το περιεχόμενο του DVD.

Όχι αυτό που ήρθε στη δημοσιότητα. Αυτό που μονταρίστηκε. Αυτό που πετάχτηκε. Αυτό που άνοιξε η γη και το κατάπιε. Κάποιοι αφήσανε το ροζ και κόψανε το- τι, παιδιά; Τι μας κρύβετε; Τι λέγανε, τι συζητούσανε, σε τι αφορούσε; Υπάρχουν αποδείξεις για οικονομικό σκάνδαλο, παρανομία, συναλλαγή κάτω από το τραπέζι; Κι αν υπάρχουν- σε ποιο γραφείο κλειδωμένες στενάζουν κι αραχνιάζουν; Πού και πότε τις έφαγε η μαρμάγκα; Ποιος και γιατί τις έκανε γαργάρα; Θα τις δούμε ποτέ; Θα τις μάθουμε πότε; Ή θα πάνε κι αυτές στο πάρτι παρέα με την υπόθεση Βαρθολομαίου, τις παρακολουθήσεις κινητών, τα γάλατα, τις αυθαιρεσίες ων ουκ έστιν αριθμός;

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΠΙΑ! Βαρέθηκα να με ταΐζουν κάποιοι «μάγκες» αποφάγια, σάπια και ληγμένα! Κι αν είναι να τα φάω, εντάξει! Αλλά τουλάχιστον να ξέρω τι τρώω! Να ξέρω τι σκατά γεμίζω τον οργανισμό μου: να μη βαφτίζω τα αποφάγια «καλούδια», τα σάπια «μεζέδες» και τα ληγμένα «ντελικατέσεν». Γιατί αφού φάμε, πέφτουμε και κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου. Κι ακριβώς στον ύπνο μάς πιάνει η οξεία δηλητηρίαση! Και τα συμπτώματα τα ξέρουμε όλοι! Τα έχουμε ζήσει στο πετσί μας. Και δεν είναι καθόλου, μα καθόλου, σικ!

Ωραίο δεντράκι, βρε! Φτου σου, μανάρι μου, να σε χαίρεται το δάσος σου!

Να σοβαρευτούμε λίιιιιγο;

Λίγο, όχι πολύ!