Η ειδοποιός διαφορά
Στην Τουρκία, η πατριαρχική αντίληψη για το κράτος και η πραιτωριανή παράδοση έχουν ακόμα δύναμη και από εκεί αντλεί ο στρατός την ισχύ του, υποστηρίζουν οι Αχμέτ Ινσέλ και Αλί Μπαϊράμογλου
Λόγω της θέσης του στρατού, η Τουρκική Δημοκρατία χαρακτηρίζεται από ακόμη μια πρωτοτυπία. Σύμφωνα με τον Ινσέλ, καθηγητή στα πανεπιστήμια Ρaris Ι και Βοσπόρου, η Τουρκία δεν είναι ούτε ολοκληρωτικό καθεστώς, ούτε στρατιωτική δικτατορία, αλλά «πραιτωριανή δημοκρατία». Σε αυτή τη δομή «η εξουσία, τα προνόμια και η ανώτερη θέση δεν είναι ατομικά, αλλά ταξικά… Ο στρατός, που αποτελεί την κεντρική τάξη της πραιτωριανής δημοκρατίας, δεν παρουσιάζει απλώς τον χαρακτήρα μιας τάξης δι΄ εαυτήν, αλλά την εικόνα μιας άρχουσας τάξης» (σελ.
67). Η ειδοποιός διαφορά είναι ότι ο στρατός εκφράζεται, ενώ η κοινωνία παραμένει σιωπηλή. Και για να διαλύσει το στερεότυπο που θέλει τον τουρκικό λαό να είναι «πολεμοχαρής», ο Ινσέλ διευκρινίζει στη μεταφράστρια Ιλεάνα Μορώνη: «Εδώ και δεκαετίες υπάρχει μια σύγκρουση που δεν εκφράζεται ανοιχτά, ανάμεσα σε ένα ευρύ κομμάτι της τουρκικής κοινωνίας και τον στρατό. Δεν εκδηλώνεται γενικευμένα μια οργανωμένη αντίσταση, αλλά οι πολίτες στην πρώτη ευκαιρία ψηφίζουν το κόμμα που κρατάει τη μεγαλύτερη απόσταση από τον στρατό».











