Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Το ρεύμα της ολιγωρίας

Κυρία Αθηναίου, Με αφορμή τις αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ, θα ήθελα να εκφράσω τον θαυμασμό μου προς τον σούπερ-μάνατζερ (τουλάχιστον ως προς τις μηνιαίες αποδοχές του) της δημόσιας επιχείρησης, με βάση τις υπηρεσίες που προσφέρει το περί ου ο λόγος μαγαζάκι.

Ζω σ΄ ένα χωριό (το Κεντρί), έξω από την πόλη της Ιεράπετρας. Οι διακοπές ρεύματος είναι όχι απλώς συχνές, αλλά κοινός τόπος, σε σημείο να έχουμε φτάσει σε απόγνωση, μια και κανείς αρμόδιος δεν ενδιαφέρεται να πράξει έστω και τα στοιχειώδη. Αν είμαστε τυχεροί και η διακοπή προκύψει στη διάρκεια της ημέρας, το πρόβλημα αποκαθίσταται σε σχετικά μικρό διάστημα (από 30 λεπτά μέχρι τρεις ώρες). Αν όμως μας λάχει το κακό μετά τις 5-6 το απόγευμα, το ρεύμα επανέρχεται την άλλη ημέρα στις 9, 10 καμιά φορά και 11 το πρωί!

Κι όταν μένουμε χωρίς ρεύμα, μένουμε και χωρίς νερό γιατί, λόγω της χαμηλής πίεσης, όλα τα νοικοκυριά χρησιμοποιούμε πιεστικά. Άνθρωποι ξεπαγιάζουν τον χειμώνα ή πλαντάζουν από τη ζέστη το καλοκαίρικαι μάλιστα σε μια περιοχή με ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες-, προϊόντα χαλάνε, ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές επίσης (από τις αυξομειώσεις της τάσης).

Το δίκτυο ηλεκτροδότησης είναι απαρχαιωμένο- οι κολώνες της ΔΕΗ ξύλινες, φτιαγμένες με την ξυλεία που περίσσεψε του μακαρίτη του Νώε, από την Κιβωτό. Από κοντά και οι αυθαιρεσίες, ως προς τον υπολογισμό της κατανάλωσης του ρεύματος, με χαράτσια (στο τελευταίο εκκαθαριστικό πλήρωσα τα διπλά, χωρίς να έχω αυξήσει ούτε κατ΄ ελάχιστο την κατανάλωση και- το χειρότερο- χωρίς να είναι σε θέση κάποιος να μου εξηγήσει προς τι ο υπερδιπλασιασμός!). Αυξήσεις στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος, λοιπόν, έναντι ποίων παρεχόμενων υπηρεσιών; Τις αυξήσεις θα τις τσεπώσουν που θα τις τσεπώσουν, κανένα έργο υποδομής δεν λογαριάζουν; Και ο Πρωθυπουργός «μας», που ξέρει να αερολογεί, θα συνεχίσει να κακοποιεί με τόση ζέση τον πενιχρό προϋπολογισμό της πλειονότητας των ελληνικών νοικοκυριών; Όταν θα γίνει το μεγάλο μπαμ, τα θραύσματα θα φτάσουν όχι μόνο στο Μαξίμου, αλλά και στη Ραφήνα!

Με υπόληψη, Ανδρέας Μιαούλης, Κεντρί Ιεράπετρας Η ολιγωρία και η αλαζονεία έχουν ρεύμα στις σεμνές και ταπεινές ημέρες τις νέας διακυβέρνησης, αγαπητέ Ανδρέα. Μήπως θέλουν να βολευτούμε με αυτό το ρεύμα, που προσφέρουν τσάμπα; Έλα όμως που δεν ανάβει ούτε κερί…


Του πολλά βαρύ ο κόπανος

Αγαπητή Φοίβη, Μην ξανακούσω ότι πρέπει να χρησιμοποιούμε τις αστικές συγκοινωνίες. Διότι σήμερα (4/12) πήρα το λεωφορείο 237 (ΗλιούποληΑκαδημία) με αριθμό ΥΕΗ 7453, στις 11.15. Μόλις μπήκα, μία ηλικιωμένη κυρία και μία νεαρά με παιδάκι διαμαρτυρήθηκαν στον οδηγό ότι, λεωφορείο καθυστέρησε τρία τέταρτα. Ο οδηγός είπε πως δεν είναι υπεύθυνος για την καθυστέρηση, αλλά η κυρία επισήμανε πως έχει δει πολλές φορές οδηγούς στην αφετηρία να κουβεντιάζουν ώρα και να μην ξεκινούν, παρά τον συγκεντρωμένο κόσμο.

Έξαλλος ο οδηγός τραβάει χειρόφρενο σε κεντρικό δρόμο, με κίνδυνο να προκληθεί ατύχημα, και δηλώνει πως δεν προτίθεται να συνεχίσει- λες και ήταν δικό του το λεωφορείο. «Είμαι εργαζόμενος. Έχω βγάλει αιμορροΐδες στο κάθισμα. Θέλω να πάω στη γυναίκα μου και να αγκαλιάσω τα παιδιά μου», φώναζε στους έκπληκτους επιβάτες, που ήθελαν να πάνε στη δουλειά τους.

Με τα πολλά αποφάσισε να βάλει το κλειδί στη μηχανή, «εκδικούμενος» όμως τους επιβάτες με πολύ νευρική οδήγηση. Η ψυχραιμία σε μια τέτοια δουλειά είναι απαραίτητη. Αν τη χάνει κάποιος με την πρώτη παρατήρηση, δεν είναι κατάλληλος για τη συγκεκριμένη εργασία. Και, σε τελική ανάλυση, με ποιο δικαίωμα τραβάει χειρόφρενο σε δημόσιο λεωφορείο;

Τερψιχόρη Παπαδοπούλου Εδώ κοτζάμ κυβερνησάρα φέρεται- σεμνά και ταπεινάσαν να είναι δικός της όλος τούτος ο τόπος ο ταλαίπωρος, αγαπητή Τ ερψιχόρη! Ένα λεωφορείο κι ένας οδηγός θα μας πειράξουν;


Προσθαφαιρέσεις της ξεφτίλας

Μαθήματα πολιτικής στενομυαλιάς και μυθιστορηματικής ολιγωρίας: στην Εθνική Πινακοθήκη είχε ανατεθεί από το 2000 σε αρχιτέκτονες η προμελέτη επέκτασης του κτιρίου κατά 6.000 τ.μ.

Έγιναν οι προμελέτες κι έμειναν σε κάποιο συρτάρι, ενώ το έργο θα μπορούσε να ήταν έτοιμο να ξεκινήσει, το 2005, καθώς είχαν βρεθεί τα χρήματα (2.000.000 ευρώ) για την οριστική μελέτη.

Άσεπου οι (προ)μελετητές έμειναν απλήρωτοι. Κι ενώ υπήρχαν τα δύο εκατομμυριάκια, η πολιτική στενομυαλιά των αρχόντων του εκ-Πολιτισμού και των γραμματέων και φαρισαίων του κολλούσε στα 300.000 ευρώ για να εξοφληθούν οι προμελέτες!

Ευτυχώς η Πινακοθήκη κατάφερε να βρει χορηγό για το υπολειπόμενο ποσό και μπορεί μάλλον να προχωρήσει το έργο. Για να σπεύσουν να το εγκαινιάσουν περιχαρείς (για τις κάμερες) οι χυδαία ολιγωρούντες του εκ-Πολιτισμού μας.

Επιτρέπεται να αφήνει τέτοια φέσια, κοτζάμ εκΠολιτισμού; Και να κινδυνεύουν να χαθούν δύο εκατομμύρια για την πολιτική στενομυαλιά 300.000; Ξεφτίλα…