Γιούγκερμαν αξιώσεων

ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΤΟ 1938, ΩΣ ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΤΡΙΛΟΓΙΑΣ «ΕΓΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΤΩ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΙΒΟ»- ΕΙΧΑΝ ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ Ο «ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΛΙΑΠΚΙΝ» ΚΑΙ Η «ΜΕΓΑΛΗ
ΧΙΜΑΙΡΑ» (ΕΣΤΙΑ)-, ΤΟ ΠΟΛΥΔΙΑΣΤΑΤΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥΣΗΜΑΝΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
ΤΟΥ Μ. ΚΑΡΑΓΑΤΣΗ «ΓΙΟΥΓΚΕΡΜΑΝ» ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΤΑΙ (Ο ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΣΕΝΑΡΙΟΥ) ΚΑΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΙΤΑΙ (ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΚΗΣ) ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ (ΑΝΤ1) ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ, ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΠΕΡΙΠΟΥ 30 ΧΡΟΝΙΑ
Με πρωταγωνιστικό πρόσωπο τον «μυθικό» Γιούγκερμαν, τον Φινλανδό ίλαρχο του τσαρικού στρατού, που ανήκοντας στους ηττημένους της Οκτωβριανής Επανάστασης φτάνει στον Πειραιά για να σταδιοδρομήσει αρχικά ως τραπεζίτης και έπειτα ως μεγαλοπαράγοντας μιας υπό διαμόρφωση, αμφιλεγόμενης και σε πολλές παραμέτρους της ήδη διεφθαρμένης και υποκριτικής κοινωνίας (δεκαετία του ΄30), ο συγγραφέας οργανώνει το πολυσέλιδο αφηγηματικό υλικό του (πάνω από 1.000 σελίδες) πάνω σε μια παρατακτική αρχιτεκτονική, καταφεύγοντας στις απαραίτητες μόνον αναδρομές ή προδρομικές ρήσεις.

Καθώς ο αφηγηματικός χρόνος ταυτίζεται με τον χρόνο ζωής του ήρωα (περίπου 60 χρόνια) και ο χώρος με εκείνον στον οποίον εγγράφεται ο τυχοδιωκτισμός του, η αμοραλιστική περιπέτεια, ο ανθρωποφάγος ερωτισμός, τα «παντοδύναμα ένστικτα της υπόστασής του»η άνοδος και η έκπτωσή του-, δεκάδες πρόσωπα διαπερνούν τον σχεδόν επικών διαστάσεων αφηγηματικό ιστό τέμνοντας με τον δικό τους κύκλο δρωμένων την κύρια μυθοπλασία.

Με άλλα λόγια, το εγχείρημα της μεταφοράς στην οθόνη θα πρέπει να διέπεται από προγραμματικούς δραματουργικούς στόχους, ειδάλλως η τηλεοπτική διήγηση κινδυνεύει να μοιάζει με ξεχειλωμένο πλεχτό. Θέτοντας το πλαίσιο των μόλις 30 ωριαίων επεισοδίων (η προηγούμενη είχε 160!) η φετινή παραγωγή οδηγήθηκε- και εύστοχα – σε μια δική της ανάπτυξη της πλοκής, συμπυκνώνοντας το θεματολογικό υλικό, διατάσσοντας συχνά τις ιστορίες σε παράλληλη ανάπτυξη, διαπλέκοντας με ζωηρούς ρυθμούς την εξέλιξή τους ή υποδεικνύοντας εμμέσως τις επικείμενες συνάφειες των προσώπων, κυρίως της ενδεδυμένης με συμβολισμούς μιας εξωραϊσμένης αγάπης, εύθραυστης Βούλας, αντεστραμμένο είδωλο και αποδέκτης των ανέφικτων συναισθημάτων του Βάσια Γιούγκερμαν. Επίσης, μεταπηδώντας από το συγχρονικό στο υστερόχρονο ή σε αναδρομές- έτσι λ.χ. μαθαίνουμε για τα τραυματικά παιδικά χρόνια στον οικογενειακό πύργο της δυναστείας Γιούγκερμαν, όπου τα πλούτη δεν ισοσκέλισαν στιγμή την απουσία ενός μέθυσου, αυταρχικού, σχεδόν βάναυσου πατέρα (που μάλλον δεν ήταν και δικός του) και μιας αδύναμης άπιστης μάνας (πολύ καλά ερμηνευμένη από τη Φιλαρέτη Κομνηνού) η οποία θα εγκαταλείψει τελικά τα παιδιά της ακολουθώντας τον εραστή της.

Με φροντίδα για τη λεπτομέρεια, γενναιόδωρα εξωτερικά γυρίσματα και πλούσια σκηνικά, επιμελώς επιλεγμένο μακιγιάζ και ρούχα και ευφάνταστα γυρίσματα με μονοκάμερο, το τηλεοπτικό προϊόν αναζητεί τις ισορροπίες του απέναντι στο κείμενο, μεταξύ δηλαδή αυτονόμησης και πιστότητας. Στόχος που θα παρέμενε βέβαια ανέφικτος αν έμενε ασυντόνιστος με τις ερμηνείες των ηθοποιών.

Μ. Καραγάτσης

ΓΙΟΥΓΚΕΡΜΑΝ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: ΜΑΙΡΗ ΜΙΚΕ, ΕΚΔ. ΕΣΤΙΑ (2 ΤΟΜΟΙ), ΣΕΛ. 1252,
ΤΙΜΗ: 36 ΕΥΡΩ